tag:blogger.com,1999:blog-53857495909532414092011-08-27T05:45:40.900-07:00ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comBlogger591100tag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-2594958726425442972011-08-25T08:09:00.000-07:002011-08-25T08:28:03.816-07:00<strong><em>Στο ταξίδι της ζωής το διάβατο</em></strong> <br /><strong><em>κάποτε συμβαίνει το απρόβλεπτο!</em></strong> <br /><strong><em>Το καντήλι τρεμοπαίζει </em></strong> <br /><strong><em>και η φλόγα της ζωής κινδυνεύει να σβήσει!</em></strong> <br /><strong><em>Αλλά άξαφνα....</em></strong> <br /><strong><em>Η δάδα ανάβει το καντήλι ξανά!</em></strong> <br /><strong><em>Σταγόνα-σταγόνα του ρέει μέσα του,</em></strong> <br /><strong><em>τη ζωοφόρο ζωή ξανά!</em></strong> <br /><strong><em>Ανάλαφρα,χωρίς λόγια,χωρίς τυμπανοκρουσίες</em></strong> <br /><strong><em>χωρίς καν να δηλώσει όνομα,</em></strong> <br /><strong><em>χωρίς τιμή και διότι,</em></strong> <br /><strong><em>σταγόνες ζωής ρέουν ,έτοιμες να αντιμετωπιίσουν το μοιραίο!</em></strong> <br /><strong><em>Να το καταστήσουνε τυχαίο!</em></strong> <br /><strong><em>Να το κάνουνε περαστικό!</em></strong> <br /><strong><em>Και η δάδα της ζωής δε σβήνει ποτέ!</em></strong> <br /><strong><em>όχι όσο υπάρχουν άνθρωποι!</em></strong> <br /><strong><em>Άγγελοι του ελέους που τροφοδοτούν το ζώ!</em></strong> <br /><strong><em>Που αρνούνται το υπάρχω και το δεν υπάρχω!</em></strong> <br /><strong><em>Που κληροδοτούν με πάθος το ζω!!!</em></strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-259495872642544297?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-51207177711252687722011-05-19T05:33:00.000-07:002011-05-19T05:59:04.820-07:00<strong><em>Κατέβαινε στον ουρανό των ονείρων ,περήφανο!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Με ένα χαμόγελο γλυκειάς αναμονής...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το περήφανο του πρόσωπο έδειχνε ότι ήτανε έτοιμο,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>ότι δεν υπήρχανε πιά τα όρια,η ταχύτητα ,το μη και το διότι!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Οτι ήτανε έτοιμο να κατακτήσει τους αιθέρες της δικιάς του ελευθερίας!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ελευθερία!Με σεβασμό γιά όλους γύρω του,με προφύλαξη και ασφάλεια!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ελευθερία χωρίς βαλτά όρια!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ελευθερία και χαρά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Χαρούμενα διάσχισε τον ουρανό της καθημερινότητας!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Κάνοντας δικό του το μικρό σύνεφο ,το γραμμένο με χρυσά γράμματα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το γεράκι κούρνιασε στο σύνεφο του με ανείπωτη χαρά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Εκεί,μπορούσε πιά να τρέξει,να γελάσει,να τραγουδήσει....να φωνάξει!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Στο δικό του το ρυθμό,στη δικιά του μουσική!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Η αγέλη έτρεξε δίπλα του!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ολοι μαζί,λεύτεροι,έκαναν το όνειρο πραγματικότητα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το όνειρο να νιώθεις,να ζεις,να είσαι λεύτερος!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Να κάνουν τη ρηχή πραγματικότητα,τη μουντή καθημερινότητα,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>ένα ταξίδι μαγικό με πυξίδα την ελευθερία!!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-5120717771125268772?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-75671814264941452132011-03-16T09:46:00.000-07:002011-03-16T10:17:18.589-07:00<strong><em><span style="font-size:85%;">Ακουγα αγαπημένα μου τραγούδια...</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">"Τρέχω σαν τον άνεμο",έλεγε το ένα!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Γέλασα!!Σαρκαστικά; Ισως!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τι λέει, σκέφτηκα!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Πως μπορεί!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και τότε....</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Έκανα την γνωριμία μου με την μηχανή!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τελείως τυχαία!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και έκανα την πρώτη μου βόλτα!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τρέχαμε σαν τον άνεμο!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Νιώσαμε σαν παιδιά!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Νιώθαμε ελευθερία!Απόλυτη ελευθερία!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Εβλεπα τη φύση δίπλα μου με ένα αλλιώτικο φακό!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τον κόσμο να περνά σαν αερικό από κοντά μου!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Χαμογελούσα!Γελούσα!Τα μάτια μου έλαμπαν!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Αρα ,σκέφτηκα!Γίνεται!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Το τραγούδι έλεγε την πραγματικότητα!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τρέχαμε σαν τον άνεμο!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Γέλασα με μένα!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Αμφισβήτησα την αλήθεια του τραγουδιού,</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">και η πραγματικότητα με προσγέιωσε,με υπέροχο τρόπο!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Απόλυτη ελευθερία!Η μηχανή μου την χάρισε!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Και γώ....</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Τώρα πιά ξέρω!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Μιά βόλτα με τη μηχανή,ξεμπλοκάρη την ανιαρή πραγματικοτητα!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;">Νιώθω λεύτερη!!</span></em></strong><br /><br /><br /><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong><br /><br /><p></p><br /><p>Αφιερωμένο σε όλη την παρέα και στον Χρήστο!!!!!<br /></p><br /><strong><em><span style="font-size:85%;"></span></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-7567181426494145213?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-22548838529431527522011-01-23T09:31:00.000-08:002011-01-23T09:53:56.955-08:00<strong><em></em></strong><br /><strong><em>Σε κοίταξα στα όμορφα σου μάτια...</em></strong><br /><strong><em>Χαμογέλασες...</em></strong><br /><strong><em>Η ματιά σου με έλεγε αυτό που η καρδιά μου</em></strong><br /><strong><em>ποθούσε τόσες μέρες!</em></strong><br /><strong><em>Επιτέλους, αναφώνησες!</em></strong><br /><strong><em>Σε βρήκα!</em></strong><br /><strong><em>Γλυκά μου μάτια,είπα!</em></strong><br /><strong><em>Επιτέλους βρεθήκαμε!</em></strong><br /><strong><em>Οι άγγελοι μας,άγγελε μου,μας έφεραν μαζί!</em></strong><br /><strong><em>Σου έδωσα το χέρι μου...</em></strong><br /><strong><em>το πήρες στο δικό σου με λαχτάρα!</em></strong><br /><strong><em>Γλυκά-γλυκά,μου χαίδεψες το πρόσωπο...</em></strong><br /><strong><em>Δύο άγγελοι μαζί!</em></strong><br /><strong><em>Δύο ψυχές που κοιτάζουνε το αύριο,</em></strong><br /><strong><em>με ελπίδα,με αισιοδοξία!</em></strong><br /><strong><em>Δυό ψυχούλες που ο δρόμος τους, τους έφερε μαζί!</em></strong><br /><strong><em>Μαζί στο σχολείο,μαζί εδώ,μαζί εκεί...</em></strong><br /><strong><em>Μαζί παντού!</em></strong><br /><strong><em>Πάμε!,μου είπες...</em></strong><br /><strong><em>Φύγαμε!...Σου ψιθύρισα!</em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><strong><em></em></strong><br /><strong><em>Αφιερωμένο στον Τάσο,που με τα λόγια του,τα αισθήματα του,ενέπνευσε τούτο το ποίημα!Γλυκέ μου Τάσο,σε ευχαριστώ!Δικό σου,με όλη μου την αγάπη,μικρέ μου αγαπημένε άγγελε!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-2254883852943152752?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-72623245483668465622010-11-12T03:59:00.000-08:002010-11-12T04:19:39.009-08:00<strong><em>Ονειρο...ή μήπως δεν ήτανε..;</em></strong><br /><br /><strong><em>Ενα πρόσωπο γλυκό,απίστευτα φωτεινό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μιά φωνή απαλή,ένα μήνυμα φωτός!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τον κοίταξα με δέος!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ποιός είσαι,ρώτησα,με απορία!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο φύλακας άγγελος σου,μου αποκρίθηκε.</em></strong><br /><br /><strong><em>Με λένε Μέτατρον!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αρχάγγελος του φωτός και της γνώσης.</em></strong><br /><br /><strong><em>Είμαι εδώ κοντά σου,γιά να σου μάθω την αγάπη!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να σου διδάξω το φως,να σε ευκολύνω</em></strong><br /><br /><strong><em>σε κάθε λεπτό της ζωής σου,</em></strong><br /><br /><strong><em>να βοηθώ κάθε σου βήμα,να γίνεται σωστό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να σου θυμίζω τη μεγαλοσύνη του Θεού,</em></strong><br /><br /><strong><em>να σε αγκαλιάζω με στοργή,όταν η ψυχούλα σου</em></strong><br /><br /><strong><em>έχει ανάγκη το χαμόγελο της αγγελικής μου παρουσίας!</em></strong><br /><br /><strong><em>Είμαι ο άγγελος σου!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο άγγελος μου,αναφώνησα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Είσαι εδώ!Μαζί μου!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χαμογέλασε γλυκα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ναι!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Είμαι ο αρχάγγελος Μέτατρον,και είμαι εδώ!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μαζί σου!Δίπλα σου!Κοντά σου!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να μου μιλάς όποτε θέλεις!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να μου λες ότι θές!</em></strong><br /><br /><strong><em>Εγώ σε ακούω.Ακούω το ψίθυρο της ψυχής σου!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ακούω τα όνειρα της καρδιάς σου!</em></strong><br /><br /><strong><em>Του χαμογέλασα.</em></strong><br /><br /><strong><em>Του άπλωσα με εμπιστοσύνη το χέρι!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πάμε...</em></strong><br /><br /><strong><em>Το φωτεινό μας ταξίδι στην Αγάπη...!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το φωτεινό μας ταξίδι στη ζωή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πάντα με φως και αγάπη!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πάντα παρέα με τον άγγελο μου!</em></strong><br /><br /><strong><em>Βήματα γλυκά.Βήματα σωστά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Βήματα φωτεινά!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-7262324548366846562?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-36284799898692983472010-10-24T15:22:00.000-07:002010-10-24T15:39:39.900-07:00<strong></strong><br /><br /><strong>Συναυλία των αγγέλων...</strong><br /><br /><strong>Ο Γαβριήλ με τη λύρα του,χαμογελά!</strong><br /><br /><strong>Ο Μιχαήλ ,κοιτάζει τη ψυχούλα απέναντι του!</strong><br /><br /><strong>Και κείνη....σιγοψυθιρίζει...</strong><br /><br /><strong>Κοιτάζει ψηλά τους αγγέλους της...</strong><br /><br /><strong>Και τους μιλά!</strong><br /><br /><strong>Τους λέει αυτό του ποθεί με όλη της την καρδιά!</strong><br /><br /><strong>Αυτό που εύχεται με όλη της τη ψυχή!!</strong><br /><br /><strong>Αγάπη!!!</strong><br /><br /><strong>Ζητά αγάπη!!Ατέλειωτη ,δυνατή,αληθινή αγάπη!!</strong><br /><br /><strong>Μόνο τούτο ζητά!!Μόνο τούτο ποθεί!!</strong><br /><br /><strong>Μόνο γιά την αγάπη ,παρακαλεί!</strong><strong>!!</strong><br /><br /><strong>Αυτό της έλειπε μιά ολόκληρη ζωή!</strong><br /><br /><strong>Αγάπη,άγγελοι μου παρακαλά!!</strong><br /><br /><strong>Μόνο αγάπη!!</strong><br /><br /><strong>Φως!!</strong><br /><br /><strong>Απλετο φως πλημυρίζει την ύπαρξη της!!</strong><br /><br /><strong>Και τότε...</strong><br /><br /><strong>Η λύρα παίζει....</strong><br /><br /><strong>Οι άγγελοι της χαμογελούν!!</strong><br /><br /><strong>Και κείνη.....τραγουδά!!!</strong><br /><br /><strong>Τραγουδάει την αγάπη!!Την αγάπη που τόσο ποθούσε...</strong><br /><br /><strong>Την αγάπη που τώρα έλαβε!!</strong><br /><br /><strong>Δώρο μονάδικο!!</strong><br /><br /><strong>Δώρο ασύγκριτο!Αμύθητο!!</strong><br /><br /><strong>Τραγούδα την αγάπη..που έλαβε από την Αγάπη!!!</strong><br /><br /><br /><br /><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-3628479989869298347?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-44703609666502637442010-10-01T16:09:00.000-07:002010-10-01T16:26:25.446-07:00<strong><em></em></strong><br /><strong><em>Ξαφνικά...!!</em></strong><br /><strong><em>Πόσα αλλάζουνε σε δευτερόλεπτα!</em></strong><br /><strong><em>Ολόκληρη η ζωή παίρνει νέα ρότα..</em></strong><br /><strong><em>το χθές ,γίνεται θολή ανάμνηση...</em></strong><br /><strong><em>το τώρα θαμπή πραγματικότητα,</em></strong><br /><strong><em>με δυνατά συναισθήματα,</em></strong><br /><strong><em>που κυριαρχούν πιό έντονα από τη στιγμή!</em></strong><br /><strong><em>το αύριο..ποιός μπορεί να ξέρει το αύριο!</em></strong><br /><strong><em>Ξαφνικά..μιά λέξη...μιά άδεια ματιά..</em></strong><br /><strong><em>έθαψαν σαν αδηφάγα κύματα,</em></strong><br /><strong><em>την μικρή,ονειρεμένη Εδέμ...</em></strong><br /><strong><em>Ηταν ψευδαίσθηση του ονείρου..</em></strong><br /><strong><em>δεν άντεξε στη τρικυμία της πραγματικότητας!</em></strong><br /><strong><em>Ξαφνικά ήρθε η μπόρα...</em></strong><br /><strong><em>ξαφνικά χάθηκανε όλα..</em></strong><br /><strong><em>Ξαφνικά άλλαξε η ιστορία!</em></strong><br /><strong><em>Και τώρα...</em></strong><br /><strong><em>Αδεια λόγια γεμάτα από νόημα..</em></strong><br /><strong><em>Θολό βλέμμα...βυθίζεται με τόλμη στη ματιά..</em></strong><br /><strong><em>Ξαφνικά....!</em></strong><br /><strong><em>Το περίμενε!</em></strong><br /><strong><em>Δεν ήτανε ξαφνικά!Ηταν αναμενόμενο!</em></strong><br /><strong><em>Η ιστορία...Κομμένη στα δύο...</em></strong><br /><strong><em>Καλύτερα...παρά ημιτελής...πιό καλά τελειωμένη!</em></strong><br /><strong><em>Και ξαφνικά...</em>η ζωή πάει παρακάτω!</strong><br /><strong>Το αύριο περιμένει!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4470360966650263744?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-73806299295645078092010-09-30T16:35:00.000-07:002010-09-30T16:48:02.295-07:00<strong><em>A brand new day...</em></strong><br /><strong><em>the mind is occupied from manic thoughts</em></strong><br /><strong><em>The realisiation..!</em></strong><br /><strong><em>All it was,was a virtual reality!</em></strong><br /><strong><em>A dream fulfilled only the expactations of a dream,</em></strong><br /><strong><em>not the reality!</em></strong><br /><strong><em>Its good to believe in dreaming worlds</em></strong><br /><strong><em>its nice to let your self expore to a fantasy!</em></strong><br /><strong><em>But its so wrong to have expectations...</em></strong><br /><strong><em>When ever your are going to wake up,</em></strong><br /><strong><em>reach your hands to crab it,</em></strong><br /><strong><em>turn your eyes to face it...</em></strong><br /><strong><em>Blank!Empty space!</em></strong><br /><strong><em>That s what it is!</em></strong><br /><strong><em>A dreaming,fantasy world!</em></strong><br /><strong><em>A desired virtual reality!!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-7380629929564507809?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-19624094391345940422010-09-29T16:02:00.000-07:002010-09-29T16:20:22.807-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Σκέψεις..πλανεύουν με τη μονότονη τους</em></strong><br /><br /><strong><em>μουσική το μυαλό μου...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ερωτήσεις,απαντήσεις,γιατί,διότι!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ολα χορεύουν το ξέφρενο ρυθμό τους</em></strong><br /><br /><strong><em>στου μυαλού τα άδυτα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Θύμησες,λόγια ειπωμένα..λόγια ανείπωτα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πράξεις...ελειπής ,χωρίς συνέχεια,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς λόγο,χωρίς αποτέλεσμα!</em></strong><br /><br /><strong>Επιθυμία...απόρριψη της επιθυμίας!</strong><br /><br /><strong>Ονειρα..γκρέμισμα των ονείρων!</strong><br /><br /><strong>Αλήθεια,ψέμματα..</strong><br /><br /><strong>Πραγματικότητα...απρόσωπη ,</strong><br /><br /><strong>αδυσώπητη ψευδαίσθηση!</strong><br /><br /><strong>Το μυαλό μπερδεμένο..</strong><br /><br /><strong>Η απόφαση τελεσίδικη.</strong><br /><br /><strong>Οι αισθήσεις,νεκρωμένες..</strong><br /><br /><strong>Δίκη..ένορκοι η αλήθεια και το όνειρο..</strong><br /><br /><strong>Απόφαση...</strong><br /><br /><strong>Ολα είναι ρευστά...όλα είναι πιθανά!</strong><br /><br /><strong>Και όλα είναι απίθανα!</strong><br /><br /><strong>Σκέψεις και όνειρα μαζί..</strong><br /><br /><strong>Αλήθεια και ψέμα αντάμα!</strong><br /><br /><strong>Το αύριο θα δείξει το αληθινό του πρόσωπο!</strong><br /><br /><strong>Το μέλλον θα αποφασίσει,αν το όνειρο,</strong><br /><br /><strong>θα γίνει πραγματικότητα!</strong><br /><br /><strong>Στις φλέβες κυλά...ρευστή και ανθισμένη</strong><br /><br /><strong>γεμάτη από όνειρα,η επιθυμία!</strong><br /><br /><strong>Η ευχή!!</strong><br /><br /><strong>Μακάρι!!!!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1962409439134594042?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-63562205760488626902010-09-28T15:50:00.000-07:002010-09-28T16:14:46.882-07:00<strong></strong><br /><br /><strong>Αβέβαια βήματα...γεμάτα αστάθεια...</strong><br /><br /><strong>Ψυχή τρομαγμένη,από τη άχαρη ,γεμάτο εγωισμό ματιά...</strong><br /><br /><strong>Πόνεσε;Πληγώθηκε;</strong><br /><br /><strong>Οχι!Το περίμενε!!</strong><br /><br /><strong>Το μονοπάτι που διάβηκε ήταν γνωστό!!</strong><br /><br /><strong>Ηξερε κάθε στροφή,κάθε λακούβα!</strong><br /><br /><strong>Αλλά....Το περπάτησε!Το περιδιάβηκε!</strong><br /><br /><strong>Ηθελε ίσως να αποδείξει στο είναι της,</strong><br /><br /><strong>ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις!</strong><br /><br /><strong>Οτι όλα οι δρόμοι είναι ίδιοι!</strong><br /><br /><strong>Απαράλαχτοι!</strong><br /><br /><strong>Σταθερά βήματα...</strong><br /><br /><strong>Γελά!!</strong><br /><br /><strong>Πως να μη γελάσει;</strong><br /><br /><strong>Αλλη μιά φορά δεν είχε εκπλήξεις...!</strong><br /><br /><strong>Αλλη μιά φορά επιβεβαιώθηκε!</strong><br /><br /><strong>Τα παραμύθια είναι γιά τα μωρά!</strong><br /><br /><strong>Χαμογελά...</strong><br /><br /><strong>Αλλός ένας δρόμος,με κόκκινη ταινία στην άκρη..</strong><br /><br /><strong>Μονόδρομος...</strong><br /><br /><strong>Στρέφεται πίσω!</strong><br /><br /><strong>Δε θέλει να τον διαβεί!</strong><br /><br /><strong>Γιατί άλλωστε;</strong><br /><br /><strong>Ξέρει το τέρμα,πίσω από την ταινία!</strong><br /><br /><strong>Γνωστό σκηνικό!</strong><br /><br /><strong>Το δρόμο της θέλει να το διαλέξει,</strong><br /><br /><strong>με μάτια λαμπερά...να είναι γεμάτος</strong><br /><br /><strong>από απρόσμενες,απροσδόκητες στιγμές...</strong><br /><br /><strong>Να έχει γλυκειά αγωνία σε κάθε του στροφή...</strong><br /><br /><strong>Να μην ξέρει το τέλος!</strong><br /><br /><strong>Δεν θέλει να ξέρει!</strong><br /><br /><strong>Θέλει να νιώθει!</strong><br /><strong>Βήματα σταθερά!</strong><br /><strong>Χωρίς πισωγυρίσματα αυτή τη φορά!</strong><br /><strong>Ποτέ δεν είναι αργά,</strong><br /><strong>και χαρούμενα χαμογελά...</strong><br /><strong>Ξέρει που πάει...!</strong><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-6356220576048862690?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-31069447540108884602010-09-23T13:35:00.000-07:002010-09-23T13:58:36.138-07:00<strong><em>Το εγώ.....</em></strong><br /><br /><strong><em>Σε μιά άγραφη συμμαχία με το εμείς...</em></strong><br /><br /><strong><em>με την πεζή καθημερινότητα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ολα να βαδίζουν το μονότονο μονοπάτι τους,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς κατεύθυνση...χωρίς πορεία..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αγραφα λόγια,κενά συναισθήματα..</em></strong><br /><br /><strong><em>θυμός,ελπίδα..απογοήτευση...</em></strong><br /><br /><strong><em>και ο δρόμος....κακοδιάβατος....</em></strong><br /><br /><strong><em>γεμάτος κοτρόνες..χλωμά πρόσωπα</em></strong><br /><br /><strong><em>όλα να σε κοιτάζουν με την κατηγορία</em></strong><br /><br /><strong><em>του φταίς!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ενοχές γιά κάτι που δεν φταίς!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πάλι έχασες...</em></strong><br /><br /><strong><em>Τι άραγε;</em></strong><br /><br /><strong><em>Την ελπίδα..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αγραφο γιατί...</em></strong><br /><br /><strong><em>Γραμμένη ήττα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το άγραφο γιατί μιάς ύπαρξης που πολεμά..</em></strong><br /><br /><strong><em>Επιβίωση...</em></strong><br /><br /><strong><em>Τι δύσκολο έργο!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πόλεμος...σε μιά ανούσια,χωρίς λόγο μάχη..</em></strong><br /><br /><strong><em>Νικητής ή χαμένος!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο άγραφος νόμος του υπάρχω,</em></strong><br /><br /><strong><em>στη πεζή ,τόσο αληθινή ζωή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και συ εκεί...</em></strong><br /><br /><strong><em>Να παλεύεις...</em></strong><br /><br /><strong><em>Με τους δαίμονες που σε σημαδεύουν,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς οίκτο,χωρίς έλεος!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα νικήσεις όμως!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αυτός είναι ο άγραφος νόμος!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το καλό να νικά το κακό!!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-3106944754010888460?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-83002950923608771842010-09-22T15:40:00.000-07:002010-09-22T16:00:04.956-07:00<strong><em></em></strong><br /><strong><em>Ερωτας...</em></strong><br /><strong><em>Τί είναι τούτο;</em></strong><br /><br /><strong><em>Μιά άδεια λέξη,που το μόνο που κάνει,</em></strong><br /><br /><strong><em>είναι να αποδιοργανώνει!</em></strong><br /><br /><strong><em>Λες νιώθω για σένα ....</em></strong><br /><br /><strong><em>Τι;</em></strong><br /><br /><strong><em>Νιώθω διάθεση να σε κατακτήσω,</em></strong><br /><br /><strong><em>να βιώσω για λίγο την ανάσα σου που καίει,</em></strong><br /><br /><strong><em>να δω τα μάτια σου να λάμπουνε γιά μένα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Και μετά;</em></strong><br /><br /><strong><em>Νιώθω έντονα τη διάθεση να σε πληγώσω,</em></strong><br /><br /><strong><em>να σε διώξω...χωρίς λέξεις,δίχως λόγια;</em></strong><br /><br /><strong><em>Αυτό είναι άραγε;</em></strong><br /><br /><strong><em>Μιά μάχη επιβεβαίωσης του εγώ..</em></strong><br /><br /><strong><em>του τυφλού εγωισμού;</em></strong><br /><br /><strong><em>Τρόπαιο νίκης ποιό;</em></strong><br /><br /><strong><em>Τα κατάφερα;</em></strong><br /><br /><strong><em>Τι;</em></strong><br /><br /><strong><em>Να σου καψαλίσω τα φτερα,</em></strong><br /><br /><strong><em>να διώξω το φως απο τα μάτια σου τα λαμπερά;</em></strong><br /><br /><strong><em>Μιά ώρα πάθους και μετά σιωπή;</em></strong><br /><br /><strong><em>Αυτό είναι έρωτας;</em></strong><br /><br /><strong><em>Μιά πράξη σωματική και μετά κενό;</em></strong><br /><br /><strong><em>Οχι....!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ευχαριστώ!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν θα πάρω!!!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-8300295092360877184?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-31311341436513604212010-09-22T05:12:00.000-07:002010-09-22T07:02:22.263-07:00<strong><em>Μία τυχαία συνάντηση..</em></strong><br /><br /><strong><em>ένα απροσδόκητο ταξίδι στο όνειρο...</em></strong><br /><br /><strong><em>Το δόσιμο,η γλυκειά αίσθηση του "σε νιώθω" !</em></strong><br /><br /><strong><em>Τα λόγια...το φιλί...</em></strong><br /><br /><strong><em>Μοιραίο;</em></strong><br /><br /><strong><em>Ετσι θες εκείνη τη στιγμή να πιστέψεις...</em></strong><br /><br /><strong><em>Τίποτα δε γίνεται τυχαία...</em></strong><br /><br /><strong><em>Το τέλος πρέπει να δοθεί με το μοιραίο του τρόπο!</em></strong><br /><br /><strong><em>Εσύ δεν είσαι το άλλο του μισό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα βρεί το δικό του ταίρι...</em></strong><br /><br /><strong><em>το μοιραίο του ψάξιμο..τη δικιά του αγάπη...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ολα είναι ρευστά....όλα γίνονται...Μοιραία!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χαμογέλας.Ξέρεις.Το ήξερες,από τη πρώτη στιγμή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και κείνος!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το αύριο...;Δεν υπάρχει αύριο!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μοιραία τελείωσε,πριν καν αρχίσει...</em></strong><br /><br /><strong><em>Τυχαία βρεθήκατε...</em></strong><br /><br /><strong><em>Μοιραία χωρίσατε!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ετσι είναι!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τίποτα δε γίνεται τυχαία!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Της μοίρας το χέρι είναι πιό δυνατό από της τύχης!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ακολουθείς το πεπρωμένο σου..</em></strong><br /><br /><strong><em>Ξέρεις...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ολα έχουν το δικό τους λόγο που συμβαίνουν!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θυμάσαι...ωραίες στιγμές!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα λες κάποτε..</em></strong><br /><br /><strong><em>Ηταν ωραία...αλλά....!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-3131134143651360421?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-45576861778295944882010-09-20T17:39:00.000-07:002010-09-20T18:04:35.255-07:00<strong><em>Βροχή...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Πολλή βροχή...!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Εκατσα στον καναπέ..κοιτάζοντας από το παράθυρο..</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Μάζεψα κοντά μου τους κρυστάλλους μου,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>και άρχισα να τους γυαλίζω μανιασμένα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ηθελα να δω τα χρώματα του ουράνιου τόξου,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>έστω και μέσα από τα κρυσταλλένια πετράδια...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Γυάλιζα ,γυάλιζα με φρενίτιδα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Φως...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Δεν είχα αρκετό φως....</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Αμέθυστος,τουρμαλίνη,ακουαμαρίνα,τοπάζι...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Θαμπές αναλαμπές!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Βροχή έξω ραγδαία!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Προσπάθησα....</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Δεν τα κατάφερα!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Κάποια στιγμή κόπασε η βροχή...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Βγήκα έξω,νοτισμένη γη...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Τη μυρίστηκα με αγαλίαση!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το βλέμμα μου....έτρεξε στον ουρανό..</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>και τότε...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Είδα τα πιό μαγευτικά χρώματα,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>ένα υπέροχο ουράνιο τόξο,να λάμπει,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>φωτεινό και λαμπερό πάνω από μένα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Απλωσα το χέρι μου...λες και μπορούσα να τ' αγγίξω!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το αγγίξα...με τα μάτια μου κλειστά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ανέβηκα τη σκάλα του,με τα πόδια ριζωμένα στη χλοερή γη...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ελπίδα..Φως....Χαρά...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Προσπάθησα...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Και το βρήκα!!Το δικό μου ουράνιο τόξο!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Της καρδιάς μου τη λύρα έπαιξα,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>ανοίγοντας τα φτερά της χαράς διάπλατα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ετρεξα ανάλαφρα....γελούσα σαν παιδί!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το ουράνιο τόξο μου....</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Και γω....</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Στου ουρανού την απλωσιά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Φως!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Χρώμα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ζωή!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4557686177829594488?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-10383151463105244792010-09-10T16:20:00.000-07:002010-09-10T16:38:58.885-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Σκέψεις ένα σωρό...</em></strong><br /><br /><strong><em>εμπειρείες αμέτρητες...</em></strong><br /><br /><strong><em>Φόβο να νιώσεις..</em></strong><br /><br /><strong><em>αδυναμία να αισθανθείς!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τρομάζεις όταν ένα άλλο άτομο,</em></strong><br /><br /><strong><em>μπαίνει στης αύρας σου τον κύκλο..</em></strong><br /><br /><strong><em>Βρίσκεις χαζές δικαιολογίες να το διώξεις..</em></strong><br /><br /><strong><em>Τι ψάχνεις..;</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν ξέρεις!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δε θες να ξέρεις!</em></strong><br /><br /><strong><em>Στιγμές να δοθείς...φοβάσαι να τις ζήσεις!</em></strong><br /><br /><strong><em>Φοβάσαι να δώσεις...να πάρεις...</em></strong><br /><br /><strong><em>Τρομάζεις καημένη καρδιά!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το χτές άφησε σημάδια μέσα σου..</em></strong><br /><br /><strong><em>πάνω σου...</em></strong><br /><br /><strong><em>Κλειδώθηκες ερμητικά!!</em></strong><br /><br /><strong><em>ένα χάδι..μιά ματιά..μιά λέξη γλυκειά...</em></strong><br /><br /><strong><em>σε τρομάζουν!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τις απωθείς με βία!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θέλεις να τις ζήσεις τις στιγμούλες αυτές!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αρνήσε όμως...</em></strong><br /><br /><strong><em>Στιγμές έρωτα..πάθους...δόσιμο...</em></strong><br /><br /><strong><em>Τι θές;Ξέρεις;</em></strong><br /><br /><strong><em>Ναι...ξέρεις!!Θέλεις!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Απλά δεν το παραδέχεσαι!</em></strong><br /><br /><strong><em>Στιγμές...</em></strong><br /><br /><strong><em>όμορφες μοναδικές....</em></strong><br /><br /><strong><em>Χωρίς αύριο,χωρίς γιατί,χωρίς διότι!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τις αποζητάς!Τις διώχνεις!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τολμάς;</em></strong><br /><br /><strong><em>Οχι..δεν τολμάς!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γιατί δεν τολμάς;</em></strong><br /><br /><strong><em>Στιγμές!!Ζήσε τες!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Απόλαυσε το σήμερα..ξέχνα το χθές!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Είναι μόνο στιγμές!!Νιώσε το κάθε λεπτό!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αγκάλιασε τις στιγμές σου!!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1038315146310524479?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-40511261220780264622010-09-05T07:45:00.000-07:002010-09-05T08:00:07.533-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Γκρίζα ρούχα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Καλή ξεκούραση,με πολύχρωμα όνειρα..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μου ευχήθηκε ένας καλός φίλος...</em></strong><br /><br /><strong><em>Χαμογέλασα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ειρωνία..ίσως!!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Έκλεισα τα μάτια....με την γκρίζα μου διάθεση!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ένα τεράστιο ουράνιο τόξο,</em></strong><br /><br /><strong><em>στόλιζε τον ουρανό.</em></strong><br /><br /><strong><em>Πανένορφα,έντονα χρώματα!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πολλά φωτεινά χρώματα!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Άρχισα να ανεβαίνω τη σκάλα του,</em></strong><br /><br /><strong><em>δειλά-δειλά....</em></strong><br /><br /><strong><em>Απορημένη!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Εγώ είχα συνηθίσει στο μαύρο-άσπρο!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τόσα χρώματα με αποδιοργάνωναν!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν ήμουνα μαθημένη σε τόσο φώς!</em></strong><br /><br /><strong><em>Λευκό,γαλάζιο του ουρανού,</em></strong><br /><br /><strong><em>κόκκινο σαν τις τρελλές μου επιθυμίες,</em></strong><br /><br /><strong><em>μωβ σαν τις απόκρυφες μου σκέψεις...</em></strong><br /><br /><strong><em>Μπλέ της θάλασσας..</em></strong><br /><br /><strong><em>Χρυσό των αστεριών!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ξύπνησα,αλαφιασμένη!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Άλλαξα όμως ρούχα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γιά να ταιριάζουν με τη νέα μου,</em></strong><br /><br /><strong><em>χρωματισμένη με όνειρα φωτεινά διάσταση!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χρώματα και φως!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πολύχρωμα όνειρα μου είχε πει!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πολύχρωμη,φωτεινή ζωή του απαντώ!!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4051126122078026462?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-15588365737669138012010-09-02T16:31:00.000-07:002010-09-02T17:24:00.086-07:00<strong><em></em></strong><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Σιωπηλός συνταξειδιώτης της ανθρώπινης ζωής</em></strong><br /><br /><strong><em>βαδίζει αδιάκοπα μαζί της,χωρίς καμιά υπομονή..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χτίζει,γκρεμίζει,χαλά,χωρίς σκέψη ΄,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς μιλιά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Παραξενη παρέα,τόσο απάνθρωπη κάποτε,</em></strong><br /><br /><strong><em>με τους δείκτες του αδιάκοπα κυλά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τρυγά τη ζωή με άχρωμη ροπή,</em></strong><br /><br /><strong><em>το χτες σβήνει ,το τώρα χαρίζει,το αύριο ξεπερνά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Λές,φοβάμαι,και τότε γελάς,</em></strong><br /><br /><strong><em>το αύριο δε ξέρεις,το τώρα σε προσπερνά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Είναι παράλογο μα τόσο λογικό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο χρόνος κυλάει...</em></strong><br /><br /><strong><em>Και συ,στο απέραντο κενό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τολμάς να τον αγγίξεις...</em></strong><br /><br /><strong><em>τολμάς να τον ακουμπάς...</em></strong><br /><br /><strong><em>έτσι πρέπει..παρέα να θες να πάτε</em></strong><br /><br /><strong><em>όπου η ζωή σε τραβά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Άγνωστος ο δρόμος...</em></strong><br /><br /><strong><em>μονοπάτι θολό..γεμάτο πέτρες και ίσως ,καημό!</em></strong><br /><br /><strong><em>ίσως και να είναι το μόνο σωστό...</em></strong><br /><br /><strong><em>Κανείς δεν ξέρει τι θα του βγεί,</em></strong><br /><br /><strong><em>τολμά να βαδίζει μαζί του,</em></strong><br /><br /><strong><em>αυτή είναι η ζωή!!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1558836573766913801?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-56138479307639715232010-09-02T12:38:00.000-07:002010-09-02T12:56:15.900-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Κοίταξε ο ένας τον άλλο σιωπηλά...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Τα ακροδάκτυλα άγγιξαν απαλά...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Τα λόγια ήταν περιττά!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Τα μάτια τους έλεγαν πολλά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το φιλί....</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το άγγιγμα...το σώμα κρύφτηκε το ένα στο άλλο...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Πάθος...!Παλμός μαγικός!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Η ένωση!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Δύο κορμιά γείναν ένα...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Δύο καρδιές χτυπούσαν στον ίδιο ρυθμό..!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Σε θέλω...είπε!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Σε ποθώ!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Σε θέλω απάντησε....</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ήταν γραφτό;;;</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Δεν ξέρω είπε..είναι όμως μοναδικό!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ταξίδι κάναν σε τόπο μαγικό...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Γείνανε ένα χωρίς σκόρπια λόγια,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>με το σώμα,την καρδιά τους οδηγό!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Πάθος στην ένωση τους,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>πόθος καυτός...</em></strong><br /><br /><strong><em>Σε θέλω....!</em></strong><br /><br /><br /><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-5613847930763971523?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-13960119536567677912010-09-01T14:06:00.000-07:002010-09-01T14:35:45.916-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Καθισμένη στου δωματίου μου την ερημιά</em></strong><br /><br /><strong><em>μιλούσα με μένα, δυνατά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Είναι αδύνατο έλεγα...και τον μονόλογο μου</em></strong><br /><br /><strong><em>έκανα,με μάτια χαμηλά...!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν υπάρχει τίποτα..ούτε μιά καρδιά!</em></strong><br /><br /><strong><em>στην ερημιά τούτη αγάπης μαχαιριά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Στα χρόνια όλα που έψαχνα να βρώ</em></strong><br /><br /><strong><em>της ψυχής μου το ταίρι,το άλλο μισό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αδύνατο,είπα! τόσο οικτρό,</em></strong><br /><br /><strong><em>αγάπη να ψάχνεις και να βρίσκεις μόνο</em></strong><br /><br /><strong><em>ένα φτηνό ομοίωμα αυτού που έπλασες</em></strong><br /><br /><strong><em>με τόσο καημό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Έχεις λάθος! μου είπε μιά φωνή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τρόμαξα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ναι,μη φοβάσαι,είμαι γω,καλός σου φίλος, μοναδικός!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τίποτα δεν είναι αδύνατο,όλα είναι πιθανά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θεέ μου ,είπα,πως γίνεται αυτό;</em></strong><br /><br /><strong><em>Εσύ κοντά μου,τι να σκεφτώ;</em></strong><br /><br /><strong><em>Πάντα εδώ είμαι,σ ακούω ,είναι καθημερινό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μα αφού,οι άνθρωποι άλλαξαν,</em></strong><br /><br /><strong><em>είναι πιά μακρινοί!Τον εαυτό τους</em></strong><br /><br /><strong><em>μόνο νοιάζονται,δεν νοιάζονται για τη ψυχή!</em></strong><br /><br /><strong><em>όλα άλλαξαν,στου χρόνου τη ροή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν είπε τίποτα! Βαθιά σιωπή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Βρέχει,μουρμουρίσα! και μειδίασα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Είδες,είπε,όλα είναι δυνατά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χαμογελάς!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ναι φίλε μου μοναδικέ...χαμογελώ!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αλλά, παρακαλώ, επιτέλους να μάθω να γελώ!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1396011953656767791?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-80399744725739647792010-08-31T18:16:00.000-07:002010-08-31T18:39:24.484-07:00<strong><em>Παράξενη λέξη!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τόσα άγραφα λόγια στο υπόσυνειδητο!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τόσα κρυφά συναισθήματα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γαλήνη;</em></strong><br /><br /><strong><em>Πως να είναι άραγες;</em></strong><br /><br /><strong><em>Να βιώνεις ακούραστα τη κάθε στιγμή,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς ματωμένους εχθρούς</em></strong><br /><br /><strong><em>της καθημερινής παράνοιας,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς άγχος για το κάθετι,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς ούτε ένα πως και γιατί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μμμμ,</em></strong><br /><br /><strong><em>πολύ παράξενη λέξη!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αγνωστη!!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα την καταλάβει άραγε,</em></strong><br /><br /><strong><em>ο κουρασμένος ταξιδιώτης του σήμερα,</em></strong><br /><br /><strong><em>αν και όταν,αύριο ρθει;</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα την υποδεχθεί ή θα την αποδειώξει;</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα είναι σε θέση ποτέ να κλείσει</em></strong><br /><br /><strong><em>τα μάτια ,και να τη γευτεί;</em></strong><br /><br /><strong><em>Να τη μετουσιώσει σ'όλο του το είναι,</em></strong><br /><br /><strong><em>να την αφήσει να απλώσει τα ήρεμα πλοκάμια της</em></strong><br /><br /><strong><em>σε όλη του την ύπαρξη;</em></strong><br /><br /><strong><em>Γαλήνη..άγνωστη εμπειρία!</em></strong><br /><br /><strong><em>άγνωστο αίσθημα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ίσως...αν είμαι τυχερή,</em></strong><br /><br /><strong><em>κάποια μέρα,κάποτε...την νιώσω!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μακάρι..και δεν θα είναι μιά νέα λέξη</em></strong><br /><br /><strong><em>στο λεξιλόγιο μου!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα ΄ναι η υπέρτατη αξία των τόσο</em></strong><br /><br /><strong><em>ταλαιπωρημένων,κουρασμένων αισθημάτων!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα'ναι το απόλυτο κέρδος΄</em></strong><br /><br /><strong><em>μιας ψυχής του παλέυε να βρει το χαμένο</em></strong><br /><br /><strong><em>πολύτιμο θησαυρό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γαλήνη...σε ποθώ...σε θέλω</em></strong><br /><br /><strong><em>σε ζητω!Με όλο μου το είναι!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-8039974472573964779?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-8842276242961910812010-08-31T15:50:00.000-07:002010-08-31T18:15:54.831-07:00<strong><em>Σε λίγο ξημερώνει..</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο καπνός απ'τα τσιγάρα,</em></strong><br /><br /><strong><em>μου τσουρουφλίζει τα μάτια!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο ειρμός της σκέψης μου,</em></strong><br /><br /><strong><em>παράξενος!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τόσα μα τόσα σκέφτηκα απόψε!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πόσα θα'θελα,πόσα δεν έκανα,</em></strong><br /><br /><strong><em>πόσα θέλω!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μου τρυπάνε το μυαλό,</em></strong><br /><br /><strong><em>σκέψεις,λόγια,εικόνες!</em></strong><br /><br /><strong><em>όνειρα και πραγματικότητα,</em></strong><br /><br /><strong><em>να ρεμβάζουν παρέα, στο</em></strong><br /><br /><strong><em>ταλαιπωρό μου είναι!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν θέλω να κοιμηθώ!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ισως ονειρεύτω,αν το κάνω!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν θέλω άλλα όνειρα της νύχτας!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θέλω να ζω ,τα όνειρα μου!</em></strong><br /><br /><strong><em>όχι,να τα αποχαιρετώ όταν ξυπνώ!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χαράζει...!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το τελευταίο τσιγάρο μου ,λέω...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ψέματα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Θέλω να δω την αυγή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να χαμογελάσω,να ξεχάσω</em></strong><br /><br /><strong><em>την άγρια τούτη νύχτα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και να μου πω..Καλημέρα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Κάθε μέρα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χωρίς ούτε ένα δάκρυ μέσα μου,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς καπνό από χλωμές αναμνήσεις...</em></strong><br /><br /><strong><em>Κοίταζω την αυγή...</em></strong><br /><br /><strong><em>απλώνει το φως της μέσα μου!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Φως!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μάτια γεμάτα προσμονή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μέρα καινούργια με καλεί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το μηνύμα της ,σιωπηλά μου έχει δοθεί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Κάθε μέρα,μιά νέα αρχή!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-884227624296191081?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-44038911521080167472010-08-31T15:19:00.000-07:002010-08-31T15:48:02.389-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Γυρμένη στην κουπαστή,</em></strong><br /><br /><strong><em>αγναντεύα τα κύματα τα πλουμιστά,</em></strong><br /><br /><strong><em>τα δελφίνια να γελούν,να ερωτεύονται..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να τρέχουν ξοπίσω μου,</em></strong><br /><br /><strong><em>με το τραγούδι τους το γλυκό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Οι γλάροι να τσιρίζουν με μονότονο ρυθμό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και γω....</em></strong><br /><br /><strong><em>Να χάνομαι στης σκέψης μου,</em></strong><br /><br /><strong><em>τον πονεμένο σκοπό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ταξίδι....</em></strong><br /><br /><strong><em>Σε μέρη μακρινά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Με ένα χέρι απαλά να με κρατά..</em></strong><br /><br /><strong><em>μιά ματιά στην καρδιά μου να κοιτά..</em></strong><br /><br /><strong><em>Ενα χαμόγελο στα χείλη τα αγαπημένα..</em></strong><br /><br /><strong><em>μια ονειρεμένη ακρογιαλιά..</em></strong><br /><br /><strong><em>ειδικά φτιαγμένη,θα έλεγες,</em></strong><br /><br /><strong><em>γιά μας!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μελωδία μέσα μου ,μιά χαρμόσυνη,</em></strong><br /><br /><strong><em>μοναδική ,απίστευτη χαρά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ξάφνου...</em></strong><br /><br /><strong><em>Αστραπές ρημάξανε τον ουρανό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Βροντές λήστεψαν άκαρδα της ευτυχίας τον σκοπό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Την κουπαστή αφήνω με λυγμό!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τα δελφίνια λυπημένα αποχαιρετώ!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τους γλάρους κοιτάζω με παράπονο,πικρό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν ήτανε αληθινό,όραμα ήτανε</em></strong><br /><br /><strong><em>το ταξίδι αυτό!!!!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4403891152108016747?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-61634932897420661812010-08-30T15:27:00.000-07:002010-08-30T15:57:05.167-07:00<strong><em>Φοβάμαι τόσο...!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Μη νιώσω και πονέσω...</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>μην αγαπήσω και πληγωθώ!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Να μην αφήσω την καρδιά να ελπίσει..</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>να νιώσει έντονα....</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Αδυναμία;....Ισως!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το κλειδί της καρδιάς μου,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>το πέταξα με δάκρυ πικρό,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>σε μιά χαράδρα του είναι μου!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Κανείς δεν μπορεί να το βρεί!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Ποτέ;Ίσως...!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Έχω σφραγίσει το είναι μου,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>με βουλοκέρι γερό!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Φοβάμαι..!Φοβάμαι τον πόνο,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>φοβάμαι να νιώσω χαρά..ότι θα είναι εφήμερη,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>θα είναι λειψή!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Θα είναι γλυκειά φυλακή μιάς καρδιάς που ζητά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Τι;</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Να αγαπηθεί μόνο!Να νιώσει αγάπη!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Να δώσει και να πάρει...!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Όχι!Το κλειδί το πέταξα!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Μόνο ένα χάδι αληθινό,μιά λέξη μοναχά! </em></strong><br /><br /><br /><strong><em>μιά ματιά βαθιά..κατευθείαν στα μάτια τα μοναχικά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Λόγια...Δεν φτάνουν αυτά!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Κουκίδες μονότονες χωρίς νόημα είναι κι αυτά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Φόβος..!Ατέλειωτος σπαραχτικός φόβος!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Φοβάμαι!!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Χαμογελώ...!Εμαθα να ζω μαζί του φόβου μου!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Γιατί....;</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Απάντηση καμιά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Έτσι απλά!....</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-6163493289742066181?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-16416147098251120922010-08-29T16:06:00.000-07:002010-08-29T16:27:25.337-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Τόσα μα τόσα ανείπωτα όνειρα..</em></strong><br /><br /><strong><em>Η ανάγκη...ο πόνος της ψυχής..</em></strong><br /><br /><strong><em>να μαζεύεις απατηλά όνειρα,</em></strong><br /><br /><strong><em>με ημερομηνία λήξης!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να δίνεις κομάτι του εγώ σου,</em></strong><br /><br /><strong><em>να νομίζεις ότι επιτέλους τα κατάφερες,</em></strong><br /><br /><strong><em>να βρεις εκείνο που με αγωνία έψαχνες..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και τότε..τικ τακ το εκρεμές του χρόνου,</em></strong><br /><br /><strong><em>να σε προσγειώνει ανώμαλα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να σε πετάει χωρίς λύπηση στο άγραφο μηδέν..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τα όνειρα κομμάτια.σπαράγματα μιας ελπίδας..</em></strong><br /><br /><strong><em>που έμεινε μισή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και συ εκεί..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γνώριμα τα σοκάκια τα στενά..</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο δρόμος που μόνος βαδίζεις για τόσο καιρό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μοναξιά..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μια λέξη βουβή...χωρίς ανάσες,</em></strong><br /><br /><strong><em>χωρίς χαμόγελο,χωρίς μάτια φωτεινά..</em></strong><br /><br /><strong><em>Οικεία μα τόσο ξένη!</em></strong><br /><br /><strong><em>Κοντινή μα τόσο ,τόσο απωθητική!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν τη μισάς...</em></strong><br /><br /><strong><em>αλλά δεν τη θες..</em></strong><br /><br /><strong><em>Θες τόσο να της πεις .."στο καλό,και μην ξανάρθεις!"</em></strong><br /><br /><strong><em>Αλλά...</em></strong><br /><br /><strong><em>Εχει ριζώσει πια για τα καλά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μοναξιά...Φίλη μου έγινες πιά!!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1641614709825112092?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-89564502760039283902010-08-27T12:44:00.000-07:002010-08-27T13:05:28.456-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Τόσα συναισθήματα...πλημυρίζουν</em></strong><br /><br /><strong><em>απροσδόκητα τη ψυχή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ωκεανός ,κύμματα τεράστια!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αφησε όμως τη καρδιά να τα νιώσει...</em></strong><br /><br /><strong><em>επιθυμία έντονη..να τα βιώσει!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Όλα ή τίποτα...!,σιγοψιθυρίσε..</em></strong><br /><br /><strong><em>όλα ή τίποτα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τα κύματτα αφρίζουν τριγύρω,</em></strong><br /><br /><strong><em>αφέθηκε απόλυτα!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να ηρεμήσουν της φωτιάς τα καυτά θέλω!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να αρμενίσει μαζί τους όταν κοπάσουν,</em></strong><br /><br /><strong><em>να νιώσει μέσα τους την αρμονία του είναι...</em></strong><br /><br /><strong><em>την αρμονία του εμείς..!</em></strong><br /><br /><strong><em>το υπέροχο όνειρο!</em></strong><br /><br /><strong><em>Την γαλήνη του ωκεανού...τη γαλήνη,</em></strong><br /><br /><strong><em>μιας ψυχής που πάλευε με τα κύματα..</em></strong><br /><br /><strong><em>Το όνειρο..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ωκεανός συναισθημάτων...</em></strong><br /><br /><strong><em>που περιμένουν την άνοιξη τους!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τόσο ανυπόμονα!..με τόση υπομονή!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ένας ωκεανός..</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα χαθώ μέσα του!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θέλω να χαθώ!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πολύ!!!!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-8956450276003928390?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-42797514937474398222010-08-25T15:58:00.000-07:002010-08-25T16:13:27.680-07:00<strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Με κοίταξες με γλύκα..</em></strong><br /><br /><strong><em>τα μάτια σου στάζανε από μελένια λόγια</em></strong><br /><br /><strong><em>και γω....</em></strong><br /><br /><strong><em>άφωνη σε άκουγα να μου λές απαλά....</em></strong><br /><br /><strong><em>σε κοιτώ...!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πρώτη μου φορά είχα ακούσει τόσο γλυκό σκοπό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Δεν χρειαζόνταν άλλα λόγια....</em></strong><br /><br /><strong><em>Μόνο σε κοιτώ...!!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Η καρδιά σπαρτάρησε...</em></strong><br /><br /><strong><em>μαθημένη να ακούει λόγια περιττά,</em></strong><br /><br /><strong><em>λόγια άσκοπα,ανώφελα,άδεια..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ένα βλέμμα...μιά λέξη!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μιά ουσία περίτρανη,</em></strong><br /><br /><strong><em>που στη μοναδική απλότητα της,</em></strong><br /><br /><strong><em>έλεγε πολλά!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Σε κοιτώ..μέσα σου,μέσα μου..</em></strong><br /><br /><strong><em>σε κοιτώ ψυχή μου..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χωρίς άλλα λόγια!</em></strong><br /><br /><strong><em>Σε κοιτώ!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4279751493747439822?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-63372258662576941592010-07-13T15:43:00.000-07:002010-07-13T16:20:30.134-07:00<strong><em>Μυστικά κρυμμένα στα βάθη του νού..</em></strong><br /><br /><strong><em>λέξεις ανείπωτες,όνειρα που έμειναν μισά..</em></strong><br /><br /><strong><em>ένα υγρό από τα δάκρυα που δεν κύλησαν ποτέ</em></strong><br /><br /><strong><em>υποσυνείδητο..ένα θλιμμένο ασυνείδητο!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το μυαλό ψάχνει κουρασμένο να βρεί,</em></strong><br /><br /><strong><em>ένα αδιάφορο πιά γιατί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και ξαφνικά ένας χτύπος αδιάκοπος</em></strong><br /><br /><strong><em>ξυπνά τις αξίνες που σκουριασμένες</em></strong><br /><br /><strong><em>είχαν πέσει στα ερείπια...!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ένα έντονο φώς πλημυρίζει τα πάντα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ενέργεια κραυγαλέα,μετά τη νεκρική σιωπή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τα όρια...δεν υπάρχουν πιά όρια!</em></strong><br /><br /><strong><em>Έχει πιά αρχίσει η ανασκαφή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Στου είναι του την υπόσταση!</em></strong><br /><br /><strong><em>Του εγώ την ανάταση!</em></strong><br /><br /><strong><em>Χώματα,λάσπες,αγγεία σπασμένα</em></strong><br /><br /><strong><em>όνειρα πεθαμένα,λέξεις πικρές,</em></strong><br /><br /><strong><em>λόγια γλυκά,πίκρα και πόνος,</em></strong><br /><br /><strong><em>χαρά και λύπη..συγνώμη και θυμός!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γέλιο και κλαμα!Ευτυχία και πόνος...!</em></strong><br /><br /><strong><em>Έκρηξη!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Τα πάντα σβήνουνε...</em></strong><br /><br /><strong><em>Οι αναμνήσεις χάνονται...δεν έχουν πιά μορφή!</em></strong><br /><br /><strong><em>Κρανίο κενό! Άδεια περικεφαλέα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ο λαβύρινθος...έχει πάψει να έχει μόνο αρχή!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αγγίζει απαλά...και χαμογελά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ιστορία το χθές...Ανάμνηση θολή...</em></strong><br /><br /><strong><em>Το σήμερα μόνο μετρά...!</em></strong><br /><br /><strong><em>Η ανασκαφή μέσα στης ψυχής το άδυτο...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ταξινομεί τα ευρήματα...τα βάζει σε σειρά...</em></strong><br /><br /><strong><em>Το κόστος ανείπωτο!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το αποτέλεσμα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Το ποθουμένο ,μοναδικό εύρημα...:</em></strong><br /><br /><strong><em>ο καινούργιος εαυτός!!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το χθές έχει πιά χαθεί...το σήμερα είναι δω..</em></strong><br /><br /><strong><em>δυνατό και χαραγμένο στα λάθη και στα όνειρα..</em></strong><br /><br /><strong><em>στο πόθο να κερδίσει σωστά το σήμερα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και να χτίσει όμορφα το αύριο!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-6337225866257694159?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-10660324861098064182010-06-10T15:51:00.000-07:002010-06-10T16:34:21.032-07:00<strong><em>Χορεύει χωρίς σταματημό..</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>φιγούρες γεμάτες πάθος και ρυθμό</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>τα μάτια να λάμπουν στο ταξίδι</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>του σώματος το μοναδικό!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Γεμάτη από εξάρση κάθε πρωί</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>τις πιρουέτες δένει με προσμονή</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>ετοίμη να είναι χωρίς καμιά αναμονή!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Στη ζωή έμαθε να νιώθει τόσα πολλά,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>να λυπάται,να κλαίει,να γελά,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>όνειρα να κάνει,αστέρια να κυνηγά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Να χορεύει χωρίς σταματημό,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>την αγάπη να βρεί αυτός της είναι ο σκοπός!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Το κρεσέντο του χορού του μαγικού,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>στης ζωής το παράξενο ρυθμό,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>το ταίρι της να βρεί ,το μοναδικό!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Χορεύει,χάνει τα βήματα,πέφτει ,πονά.</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Πάλι σηκώνεται,γλυκά χαμογελά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Την τιάρα της φόρεσε,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>πριγκίπισσα της χαράς,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>σαν αερικό στροβιλίζεται</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>στου έρωτα τη πλάνη θέλει να μεθά!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Μπαλαρίνα μονάχη,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>στης μουσικής το σκοπό,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>αενάα δίνει το δικό της </em></strong><br /><br /><br /><strong><em>υπέροχο ρυθμό!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Μέχρι του έργου οι τίτλοι να φανούν,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>θέλει να αλλάξει σκηνικό και χορό!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Φλαμένγκο να χορεύει,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>χωρίς τελειωμό,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>γεμάτη πάθος και ρυθμό </em></strong><br /><br /><br /><strong><em>με έρωτα μοναδικό!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>Στο χορό το δικού του,</em></strong><br /><br /><br /><strong><em>ταιρί τόσο ταιριαστό!</em></strong><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><br /><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1066032486109806418?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-75241515942651513342010-05-24T14:57:00.000-07:002010-05-24T15:14:01.326-07:00<strong><em>Το ατέλειωτο,μοναχικό ταξίδι...</em></strong><br /><br /><strong><em>μια ψυχή,στη θολή της πραγματικότητα...</em></strong><br /><br /><strong><em>Ψάχνει να βρεί,της καρδιάς της</em></strong><br /><br /><strong><em>τον ονειρεμένο προορισμό...!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πόνεσε,γέλασε,λυπήθηκε..</em></strong><br /><br /><strong><em>έκλαψε με πόνο...</em></strong><br /><br /><strong><em>χάρηκε όταν νόμισε ότι το ταξίδι τέλειωσε..</em></strong><br /><br /><strong><em>απογοητεύτηκε όταν κατάλαβε!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το λάθος..!</em></strong><br /><br /><strong><em>Μια πνοή εφήμερης χαράς.</em></strong><br /><br /><strong><em>Ένα δήθεν λιμάνι!</em></strong><br /><br /><strong><em>ένα αστείο που μόνο κλάματα φέρνει!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γοερά κλαίει..</em></strong><br /><br /><strong><em>Κουράστηκε!</em></strong><br /><br /><strong><em>Να ψάχνει το όνειρο,να πονεί γιά την απουσία του!</em></strong><br /><br /><strong><em>Αλλά...</em></strong><br /><br /><strong><em>Το ξέρει καλά μέσα της η καρδιά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα το βρεί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Και θα μείνει δικό της για πάντα!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πάντοτε θα είμαστε μαζί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Παρέα στο όνειρο το πραγματικό...</em></strong><br /><br /><strong><em>παντοτινά μαζί στης καρδιάς το</em></strong><br /><br /><strong><em>μονάκριβο,τόσο μακρινό,ποθητό λιμάνι!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-7524151594265151334?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-7664528306117150562010-05-22T15:42:00.000-07:002010-05-23T15:07:26.298-07:00<strong><em></em></strong><strong><em></em></strong><br /><div><br /><br /><br /><br /><strong><em>Τα λόγια ανείπωτα...</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Ψίθυρος η ανάσα..απαλό βογκητό</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>λέξεις που δεν ακούστηκαν ποτέ!</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Τα μάτια μιλάνε στη γλώσσα τη δικιά τους</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Μιλάνε,μιλάνε,στη έντονη άηχη σιωπή τους..</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Τα σώματα στο δικό τους παλμό,</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>φωνάζουν στο δικό τους το ρυθμό!</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Η νύκτα....</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>ανάσα βαριά...!</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Ξέφρενο μεθύσι,μοναδικό...</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>αφρικάνικος σκοπός </em></strong></div><br /><div><strong><em>της μουσικής τον έντονο ρυθμό!</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Ερωτας...</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Μάτια φλογερά..!</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Σώματα καυτά..</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Σιωπή!</em></strong><br /><br /><br /><br /><strong><em>Στης έκτασης τον μοναδικό ρυθμό!</em></strong> </div><br /><div><strong><em>Πάθος...</em></strong></div><br /><div><strong><em>Τρελλός ατέλειωτος χορός!</em></strong></div><br /><div><strong><em>Μιά νύκτα..</em></strong></div><br /><div><strong><em>Υπέροχα μοναδική!</em></strong></div><br /><div><strong><em>Ατέλειωτα ερωτική!</em></strong></div><br /><div><strong><em>Μιά νύκτα των κορμιών ,</em></strong></div><br /><div><strong><em>θύμηση απίθανα μοναδική!</em></strong><br /><br /><br /></div><strong><em></em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-766452830611715056?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-27874840300724383962010-05-18T11:38:00.000-07:002010-05-18T11:56:56.876-07:00<strong>Ήθελα τόσα να του πω,τόσα να σιγοψιθυρίσω...</strong><br /><strong>τόσα πολλά μαζί του να τα ζήσω!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Μιά πνοή,μιά ανάσα δικιά του να γίνω..</strong><br /><strong>τόσα πολλά,αμέτρητα να ζήσω...</strong><br /><strong>΄Ηθελα το όνομα μου σαν λαλεί</strong><br /><strong>όρκους αγάπης γω να αγγίζω!</strong><br /><strong>Ήθελα μαζί του κάθε πρωινό να καλωσορίζω...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Μα ένα βράδυ παγερό,τους όρκους πήρε πίσω..</strong><br /><strong>Και το μυαλό,ζοφερό,</strong><br /><strong>τη θύμιση βίαια πήρε πίσω!</strong><br /><strong>Το σώμα αρνιέται πιά,</strong><br /><strong>με το όνειρο που λάτρεψα,να ζήσω!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Ήθελα...</strong><br /><strong>Δεν θέλω πιά!Με βία την καρδιά ζορίζω!...</strong><br /><strong>Ανάμνηση έγινε παλιά...</strong><br /><strong>στης θύμησης τον ακράτητο πόνο,δακρύζω!</strong><br /><strong>Ρωτώ εμένα το γιατί..και γω με πίκρα λέω...</strong><br /><strong>Της ελπίδας ,ο άδικος ρυθμός,</strong><br /><strong>της καρδιάς σπαράγματα πολλά,</strong><br /><strong>όνειρα φευγάτα της ψυχής που τα ζητά!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Δεν σας θέλω πιά...</strong><br /><strong>όνειρα απατηλά...</strong><br /><strong>χαμόγελα μιας στιγμής γλυκειάς...</strong><br /><strong>Αντίο...</strong><br /><strong>Ήθελα!....</strong><br /><strong>Δεν θέλω πιά!</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-2787484030072438396?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-84681107143672865792010-05-17T15:08:00.000-07:002010-05-17T15:30:24.572-07:00<strong><em>Μια κρύα ματιά,ένα χαμόγελο μισό...</em></strong><br /><br /><strong><em>ένα λυπάμαι..δεν ήταν γραφτό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πόσα όνειρα γίναν καμβάς</em></strong><br /><br /><strong><em>ατέλειωτου πίνακα,ματωμένης καρδιάς;</em></strong><br /><br /><strong><em>Πόσα τραγούδια,μείναν μισά,</em></strong><br /><br /><strong><em>του ονείρου το ίχνος είδαν απλά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Απογοητέυση και γελά η καρδιά ειρωνικά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το έργο το είχε δει πιό παλιά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Φάντασμα ήταν με γκίζο γιατί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Το ονείρο έσβησε σε μία στιγμή..</em></strong><br /><br /><strong><em>Θα περάσει είπε...μην σε πονά...</em></strong><br /><br /><strong><em>όλα είναι φευγάτα είναι προσωρινά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Ονείρα θα κάνεις στη ζωή ξανά</em></strong><br /><br /><strong><em>μην λυπάσαι..είναι όλα περαστικά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Της λύπης μη γίνεσαι παιδί,</em></strong><br /><br /><strong><em>ανάγκη γιά αγάπη,δεν έχει κανείς!</em></strong><br /><br /><strong><em>Απογοητεύση νιώθεις,αλλά θα χαθεί!</em></strong><br /><br /><strong><em>Λίγο θα κρατήσει μην φοβάσαι,θα χαθεί!</em></strong><br /><br /><strong><em></em></strong><br /><br /><strong><em>Αλλά...είχε λάθος για τα καλά!</em></strong><br /><br /><strong><em>Πίκρα όταν νιώσεις,λύπη ακράτητη σαν σε κρατεί,</em></strong><br /><br /><strong><em>το χθές το κάνεις πολύτιμο φυλακτό</em></strong><br /><br /><strong><em>αυτό που ένιωσες,να μην έχει ποτέ γυρισμό!</em></strong><br /><br /><strong><em>Γιά πάντα να μείνει ανάμνηση παλιά</em></strong><br /><br /><strong><em>αραχνιασμένη στο μπαούλο της καρδιάς</em></strong><br /><br /><strong><em>που είχε τόσο πονέσει,τόσο απογοητεύτει,</em></strong><br /><br /><strong><em>τόσο ματώσει από χαζά γιατί!</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-8468110714367286579?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-26647304871723659532010-05-17T02:46:00.000-07:002010-05-17T03:37:43.204-07:00<em>Η ζωή....μιά παρτίδα σκάκι!</em><br /><em>Πως γίνεται;</em><br /><em>Πως οι ήρωες της ακροβατούν σε μαυρόασπρα τετράγωνα;</em><br /><em>γιατί η βασίλισσα κρύβεται στου πύργου την σκιά</em><br /><em>προσπαθόντας να σωθεί;</em><br /><em>Γιατί με μάτια δακρυσμένα απλώνει το χέρι της</em><br /><em>στον άκαρδο βασιλιά,προσπαθώντας να χωθεί</em><br /><em>στης αγκαλιάς του την ασφάλεια..;</em><br /><em>Κίνηση πρώτη..εναλλάξ τα κομμάτια ...</em><br /><em>διαδοχική κίνηση..Είναι υποχρεωτική!</em><br /><em>Να αιχμαλωτίσεις τον αντίπαλο!</em><br /><em>Να μην κάνεις ισοπαλία!</em><br /><em>Γνωρίζει άραγε η καρδιά ,αγώνες;</em><br /><em>Παρτίδες εκικύρωσης του απροβλέπτου;</em><br /><em>Πιόνια χλωμά,στου πολέμου την ηχώ!</em><br /><em>Αιχμάλωτη στης αγάπης το σκοπό!</em><br /><em>Βασίλισσα του σήμερα..χωρίς κανένα βοηθό!</em><br /><em>Παρτίδα σκάκι...</em><br /><em>Το χρονόμετρο μετρά..στιγμές αιωνιότητας...</em><br /><em>καρδιά που πονά!</em><br /><em>Το φινάλε...</em><br /><em>Κίνηση μάτ!</em><br /><em>Το σχέδιο;Αγάπη να βρεί και ας αιχμαλωτιστεί!</em><br /><em>Το παιγνίδι...</em><br /><em>Η ζωή δεν είναι παιγνίδι!</em><br /><em>Η ζωή δεν κινείται σε ασπρόμαυρα τετράγωνα!</em><br /><em>Η ζωή είναι σήμερα..Τώρα..</em><br /><em>Χωρίς κανόνες!</em><br /><em>Χωρίς κινήσεις ταχτικής!</em><br /><em>Δεν είναι μιά παρτίδα σκάκι!...</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-2664730487172365953?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-35521883754084178632010-05-16T15:36:00.000-07:002010-05-17T02:20:41.144-07:00<em>Σιωπή....</em> <em><strong>Ε</strong>κωφαντική σιωπή...</em><br /><br /><em>Πόσο σκοτώνει το κουρασμένο είναι</em><br /><br /><em>η απόλυτη,εξοντωτική σιωπή!</em><br /><br /><em>Το μυαλό,στο λαβύρινθο των σκέψεων</em><br /><br /><em>προσπαθεί το μίτο του να βρεί...</em><br /><br /><em>να αποδράσει ,από της κατήφειας την παράνοια...!</em><br /><br /><em>να λυτρωθεί..να πεί αυτά πού κύματα αγριεμένα</em><br /><br /><em>του πνίγουν και του εξοντώνουν το καθετί!</em><br /><br /><em>Του στερούν το γέλιο,τη χαρά...το φώς!</em><br /><br /><em>Μάγισσας κακιάς κατάρα...</em> διατάραξη της ισορροπίας;<br /><br /><br /><em>να μη μπορεί να εκφραστεί και να πεί....</em><br /><br /><em>Γιατι;Το πικρό και τόσο απαραίτητο γιατί!</em><br /><br /><em>Μιά αλήθεια που πονά..ένα γιατί που σπαράζει...</em><br /><br /><em>Αλλά...Προτιμά να μάθει..</em><br /><br /><em>Δεν αντέχει τη σιωπή!</em><br /><br /><em>Ο λόγος που πονάει είναι προτιμότερος</em><br /><br /><em>από την απουσία της γνώσης!</em><br /><br /><em>Σιωπή....</em><br /><br /><em>Μουγγά γιατί..</em><br /><br /><em>Τυφλά διότι!</em><br /><br /><em>Θέλει να μάθει..Και ας πονέσει!</em><br /><br /><em>Θέλει να ξέρει..και ας κλάψει!</em><br /><br /><em>Δεν αντέχει άλλο!</em><br /><br /><em>Και ουρλιάζει!!Σπαράζει!Φωνάζει!</em><br /><br /><em>Και η σιωπή σπάζει σαν γυαλί!</em><br /><br /><em>Γίνεται κομμάτια..αιχμηρά στου μυαλού τον τόπο</em><br /><br /><em>στης καρδιάς τον πόνο...</em><br /><br /><em>Μιλάει...μιλάει....</em><br /><br /><em>και λέει τα πάντα..και ας πονά!...</em><br />Και ας χαλάσουνε όλα...<br />και ας φθαρεί το καθετί....<br />και ας αλλάξουνε τα πάντα!!<br />Φωνή...!<br />Ένα γιατί!....<br /><br /><em></em><br /><br /><br /><em></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-3552188375408417863?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-6356628801178050042010-05-05T15:23:00.000-07:002010-05-06T15:42:07.535-07:00<p>Ενας όρκος βαρύς,σαν τον πόνο που πλακώνει την καρδιά!</p><br /><br /><p>ένα γιατί που πονά..μιά εκουσία παράκληση</p><br /><br /><p>στον εαυτό που προδώθηκε από το όνειρο του!</p><br /><br /><p>Ποτέ ξανά μην πιστέψεις στην ουτοπία της αγάπης!</p><br /><br /><p>Στην μοιραία αυταπάτη του έρωτα!</p><br /><br /><p>Στο τραγούδι μιάς στιγμής μαγικής...</p><br /><br /><p>στον έρωτα που η φαντασία σου,τόσο πλούσια έπλασε..!</p><br /><br /><p>Σε αυτό που τόσο απεγνωσμένα πόθησες..</p><br /><br /><p>Τόσο φθηνά βιώσες και έχασες..</p><br /><br /><p>Ορκίσου,καημένη ,τολμηρή καρδιά!</p><br /><br /><p>Ορκίσου σε σένα,με πάθος!</p><br /><br /><p>Κάνε όρκο!</p><br /><br /><p>Ποτέ να μην τρέξεις ξανά,σε ένα όνειρο αγάπης...</p><br /><br /><p>σε μιά ουτοπία του σήμερα!</p><br /><br /><p>Στον βαρύ πόνο του αύριο!</p><br /><br /><p>Ασε το όνειρο να φύγει..μέχρι να βρείς αληθινά</p><br /><br /><p>τον έρωτα που τόσο λαχταράς!</p><br /><br /><p>Όρκος βαρύς!Απαραίτητος,αναγκαίος!</p><br /><br /><p>Ορκίσου!Ποτέ μην πιστέψεις ξανά!</p><br /><br /><p>Στης αγάπης το ψευτικό σκοπό!</p><br /><br /><p>Ορκίσου,ότι θα φυλάς την καρδιά ,ερμειτικά κλειστή!</p><br /><br /><p>Αφού το ξέρεις!</p><br /><br /><p>Η αγάπη όταν θα ρθεί,θα σπάσει όλα τα φράγματα,</p><br /><br /><p>δεν χρειάζεται κλειδί,να ανοίξει η κλειδαριά!</p><br /><br /><p>Μόνο μάτια λαμπερά! Που θα σου ψιθυρίζουνε γλυκά</p><br /><br /><p>μέσα στης καρδιάς το ρυθμο!Χωρίς λόγια πολλά!</p><br /><br /><p>Μήτε μιά λέξη δεν θα πείς!</p><br /><br /><p>Θα ξέρεις απλά !Το τέλειο δεν έχει λόγια!</p><br /><br /><p>Μόνο συναίσθημα!</p><br /><br /><p>Ορκίσου!<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-635662880117805004?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-77373003964719927362010-05-05T15:02:00.000-07:002010-05-05T15:23:40.120-07:00Κάθε ψυχή απεγνωσμένα ,αένεα τη ψάχνει<br /><br /><br />τη δικιά της Ιθάκη...<br /><br /><br />Κάθε μιά καρδιά την αποζητάει με λαχτάρα!<br /><br /><br />Το όνειρο..,η λύτρωση,το λιμάνι...<br /><br /><br />ο πόθος της αγάπης,της καρδιάς που<br /><br /><br />αποζητά την λυτρωσιά!<br /><br /><br />Να νιώσει το μοναδικό ,άπιαστο όνειρο<br /><br /><br />να ζήσει αυτό που μέσα της πάντα γνώριζε!<br /><br /><br />Το να αγαπά και να αγαπιέται...<br /><br /><br />Μιά Ιθάκη,μέσα από συμπλιγάδες..<br /><br /><br />σειρήνες και λωτούς φαρμακερούς...<br /><br /><br />Μιά Ιθάκη χωρίς πυξίδα στο χάρτη..<br /><br /><br />το χάρτη της μοναξιάς και της ελπίδας...<br /><br /><br />Ενας ταλαίπωρος Οδυσσέας...<br /><br /><br />δεμένος στο κατάρτι της ζωής και του γιατί...<br /><br /><br />Μια Πηνελόπη..πίστη στο όνειρο και στο διότι...<br /><br /><br />Μιά καρδιά που ψυχοραγεί..<br /><br /><br />Και τραγουδάει το δικό της ατέλειωτο σκοπό!<br /><br /><br />Κάπου θα την βρεί την μαγεμένη της Ιθάκη..<br /><br /><br />Με τον μαγικό της τον αυλό την καλεί...<br /><br /><br />Ισως κάποτε...<br /><br /><br />Ισως κάποια ώρα μαγική.Ισως μιά στιγμά μοναδική..<br /><br /><br />να αναφωνήσει με δάκρυα χαράς...<br /><br /><br />Να η πολυπόθητη πατρίδα η γλυκιά!<br /><br /><br />Η Ιθάκη της καρδιάς που λαχταρά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-7737300396471992736?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-31222415477145526402010-04-18T05:20:00.000-07:002010-04-25T11:27:37.510-07:00Ποτέ!Ητανε ο ύμνος μου!<br /><br />Η κραυγή της απόγνωσης,<br /><br />ο φόβος να νιώσω!!<br /><br />Ποτέ κι ας μη νιώσω ποτέ!<br /><br />Φοβία κατέληξε!Αυτοάμυνα!!<br /><br />Και μέχρις που ένα απόβραδο...<br /><br />Μου χτύπησε της καρδιάς την πόρτα...<br /><br />Χαμογέλασα...Αποκλειεται είπα!<br /><br />Αλλά....<br /><br />Λογαριάζα χωρίς το είναι μου!<br /><br />Χωρίς να ρωτήσω εμένα..<br /><br />Δίχως ελέος προσπάθησα να το αρνηθώ...<br /><br />να το δολοφονήσω,να το διώξω!<br /><br />Το συναίσθημα που δεν ρωτούσε την καρδιά μου!<br /><br />Το αίσθημα που την κυρίευσε!<br /><br />Και τότε..άστρο λαμπερό στης<br /><br />γυμνής μου καρδιάς τον μονότονο ρυθμό...<br /><br />και ...νιώθω ξανά!!<br /><br />Και αναφώνησα θερμά!<br /><br />Ποτέ μη λες ποτέ!!<br /><br />Δεν ξέρεις ποτέ το αύριο τι θα φέρει!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-3122241547714552640?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-61262652290741531352010-04-09T12:58:00.000-07:002010-04-09T16:37:25.389-07:00Γονατισμένη στης ζωής την άδικη παραζάλη<br /><br /><br />με μάτια θλιμένα βιώνα τα πάντα,<br /><br /><br />να τρέχουν στο δικό τους το γρήγορο ρυθμό,<br /><br /><br />σαν θέατρο του παραλόγου,έξω από μένα...<br /><br /><br />Σαν πεταλούδες που δεν μπορούσα να φτάσω,<br /><br /><br />γοργά και αδιάκοπα έξω από το παράθυρο μου...<br /><br /><br />Εξω από μένα...μακρυά από μένα... από τη δικιά μου τη ζωή...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Μέχρι που ένα χέρι,γεμάτο από στοργή<br /><br />απλωσε και γράπωσε το δικό μου!!<br /><br /><br />Το δειλό,ματωμένο από το χθές,χέρι!<br /><br /><br />Το έδωσα δειλά ,δειλά.....<br /><br /><br />Ο φόβος,η άρνηση...ο πόνος...το κρατούσανε αιχμάλωτο,<br /><br /><br />για τόσο καιρό!!....Φυλακισμένη.....<br /><br /><br />στου άπονου χθές τη χρυσή μέγγενη τη στενή...<br />με σήκωσε.....από της απονιάς τη μίζερη<br /><br /><br />ανελέητη φυλακή....<br /><br /><br />Δεν είπε τίποτα....<br /><br /><br />Χαμογέλασε μόνο γλυκά..!!<br /><br /><br />μάτια όμορφα, τόσο ζεστά!<br /><br /><br />Ενα βλέμμα στη ψυχή μου βάλσαμο μοναδικό!<br /><br /><br /><br /><br /><br />Σηκώθηκα...<br /><br /><br />γεμάτη εμπιστοσύνη και προσμονή!<br /><br /><br />Να πάω μαζί του θέλω,στην άκρη της γης!<br /><br /><br />Χωρίς πιά πόνο,δίχως γιατί...<br /><br /><br />το χέρι αρπάζω,σφικτά το κρατώ!!<br /><br /><br />Και μαζί του φεύγω στο ταξίδι το μαγικό!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-6126265229074153135?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-13055496140539278172010-03-28T04:47:00.000-07:002010-03-28T05:13:36.170-07:00Το άστρο μου,το μακρυνό<br /><br />χαμόγελο γλυκό, στης ψυχής μου τον καημό!<br /><br />Κάθε βράδυ το ζητώ με άηχο απαντημό.<br /><br />Εκεί τον βρίσκω και χαμογελώ,<br /><br />τα πάντα του λέω ,χωρίς σταματημό!<br /><br />Γελώ,δακρύζω,χαμογελώ<br /><br />στης αστερόσκονης το ταξίδι το μοναδικό!<br /><br />Το άστρο μου,χαμογελά,με νταντεύει τόσο στοργικά<br /><br />τη ψυχή μου χαιδεύει με όνειρα γλυκά!<br /><br />Και γώ,Αλίκη γίνομαι στη χώρα του Οζ,<br /><br />με γιρλάντες υφαίνω τον μαγικό σκοπό!!<br /><br />Χορεύω στον υπέροχο σκοπό,<br /><br />της καρδιάς που γιορτάζει στο ταξίδι το μοναδικό!!<br /><br />Στου άστρου μου την ουρά,ακροβατώ!<br /><br />Δε θέλω να φύγω,δεν έχω σκοπό,<br /><br />του αστρου μου τη σκόνη πιά φορώ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1305549614053927817?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-59731560692334538982010-03-22T05:33:00.000-07:002010-03-22T06:01:03.029-07:00Σε αποζήτησα και πάλι φίλη μου καλή!<br /><br /><br />Και να που ήρθα πάλι,να σε ξαναδώ!<br /><br /><br /><br /><br />Καθισμένη στην ακροθαλασσιά,κοιτώντας τα άστρα τα λαμπρά<br /><br /><br /><br /><br />της μίλησα ξανά!Της είπα για μένα,τον πόνο,το γιατί,<br /><br /><br /><br /><br />την ρώτησα γιά την αγάπη!<br /><br /><br /><br /><br />Με έλουσε με ένα κύμα,βρυχήθηκε!Τρόμαξα!<br /><br /><br /><br /><br />Δεν είναι λόγια η αγάπη,μου σιγοψιθύρησε!<br /><br /><br /><br /><br />Είναι ένα μεγαλειώδες συναίσθημα,χωρίς λόγια!<br /><br /><br /><br /><br />Ολα μιλάνε...το κύμα,τα αστέρια,ο ουρανός,όλα!<br /><br /><br /><br /><br />Η αγάπη σε πληρεί,σε γεμίζει,σε κυριάρχει!<br /><br /><br /><br /><br />Η αγάπη,δεν έχει χρόνο,δεν έχει λόγο!<br /><br /><br /><br /><br />Δεν έχει δικαιολογίες!<br /><br /><br /><br /><br />Είναι εκεί και σε γεμίζει!Σε ολοκληρώνει!<br /><br /><br /><br /><br />Μη ζητάς πολλά,μη ψάχνεις γιατί!<br /><br /><br /><br /><br />Και ,το κύμα,γλυκοφίλησε τα ακροδάκτυλα μου.<br /><br /><br /><br /><br />Με ένα χάδι απαλό,με ένα φιλί γλυκό...<br /><br /><br /><br /><br />Κοίταξε με,μου είπε...Κοίτα πως είμαι γω!<br /><br /><br /><br /><br />Ολα πάνε και έρχονται,κορίτσι μου γλυκό!<br /><br /><br /><br /><br />Σαν το κύμα στο γιαλό!<br /><br /><br /><br /><br />Η αγάπη ίσως πονάει,αλλά αυτό σημαίνει<br /><br /><br /><br /><br />ότι δεν ήταν γραφτό!<br /><br /><br /><br /><br />Και με ένα γλυκό κυματισμό,<br /><br /><br /><br /><br />μου είπε αντίο,θα σε ξαναδώ!<br /><br /><br /><br /><br />Οταν χορεύεις της αγάπης,το γλυκό χορό!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-5973156069233453898?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-46001064818713240472010-03-17T09:02:00.000-07:002010-03-17T10:49:48.643-07:00Συχνά -πυκνά φαντασιώνομαι ότι συζώ με μια θεική γκόμενα από το πρώην Ανατολικό<br />μπλοκ.Πόσο λες ότι θα μου κοστίσει μια αληθινή συγκατοίκηση;<br /> Πανάκριβα!Αλλά αφού τρλαίνεσαι ,θα έλεγα κάντο και...φάτο!<br /><br />Η αλήθεια είναι ότι οι γυναίκες εξ Ανατολών,ιδιαίτερα από τότε που κάποιες από τις χώρες<br />τους εντάχθηκαν στην Ε.Ε.,κατέκλυσαν την Ελλάδα και την Κύπρο.Πολλές εξ αυτών είναι<br />κουκλάρες και αρκετές,έρχονται έτοιμες γιά όλα!<br /> Αφού συγκενρώσουν όλες τις κατάλληλες πληροφορίες -"στην Ελλάδα,πεινάνε χρυσή μου...<br />όχι-όχι δεν κατάλαβες...σεξουαλικά εννοώ!" ,παίρνουν το αεροπλάνο καί πάνε να πιάσουν<br />την ευκαιρία από τα μαλλιά!Δεν έχουν ταμπού και ενδιασμούς.Κι αυτό ,ξέρω,είναι κάτι που<br />σου τη δίνει!Σε φτιάχνει!<br /> Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και απώτερος σκοπός τους είναι ο γάμος!Δεν τις απασχολεί αν είσαι παντρεμένος ή ελεύθερος. Οχι,αυτό το έχουνε ξεπεράσει!...Φτάνει να τους αφιερώσεις<br />τα πάντα και θα σου κάνουν τη χάρη και την τιμή να είναι μαζί σου.Στο ίντερνετ κυκλοφορεί<br />ένα warning "Γυναίκες προσέχετε τους άνδρες σας ( λες και μπορούν να βάλουν στο μπόι τους<br />άλλους δέκα ποντους)!Δίμετρες καλλονές χωρίς φραγμούς,έχουν κατακλύσει τη χώρα".<br />Με εξωφρενικές απαίτησεις που φαίνονται νορμάλ στα θύματα,όπως και εσύ,και με την ευχή<br />της μαμάς και της κολλητής της,ορκίζεται στον εαυτό της,ότι θα πείσει τον πάσα ένα που γουστάρει ( δηλαδή όλους τους Έλληνες ) και έχει τη φαντασίωση τους,ότι είναι θεός,ο ένας<br />και μοναδικός εραστής και ο πιό υπέροχος άνδρας στον κόσμο :"Baby,το παραδέχομαι δεν είσαι ο πρώτος,εντάξει το έχω κάνει άπειρες φορές,αλλά μωρό μου είσαι και ο..πρώτος!Δεν<br />ξανάνιωσα όσα εσύ με κάνεις να νιώθω"Και κλαίει και επιμένει :" είσαι μοναδικός,σε λατρεύω,δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα,κάνε κάτι!Δεν μπορώ να κοιμάμαι και να ξέρω ότι<br />εσύ κοιμάσαι με...τη γυναίκα σου!Δεν μπορώ..με πονάει".Και την πονάει κι ας τόχει κάνει<br />τόσες φορές!<br /> Και εκείνος,δηλαδή εσύ,το κατανοεί και το πιστεύει απόλυτα,αφού ξέρει ότι ,πράγματι,είναι<br />ο ιδανικός άνδρας.Και το αποφασίζει.Πρέπει να διορθώσει την αδικία που κάνουν στο μωράκι<br />του.Και η μαμά της το έκανε ξεκάθαρο!Το παιδάκι της δεν ήρθε εδώ για να υποφέρει! Μιά<br />φτωχή κοπέλα είναι που φροντίζει και για την οικογένεια.Τώρα,αν θέλει να φοράει τα πιό<br />ακριβά ρούχα,ε αυτό έτυχε,αφού αυτά της αρέσουν;<br /> Και εσύ πρέπει να πληρώνεις ,αφού το ξέρεις,ότι δεν πρόκειται να βρεις άλλη γυναίκα να<br />κυκλοφορεί έτσι γυμνή στα δωμάτια του σπιτιού σου και ο απέναντι ,επειδή αφήνει το μωρό<br />τις κουρτίνες ανοιχτές,κάνει ολοήμερο πάρτυ.Εξάλλου,γιατί να φορά ρούχα,αφού μετά από<br />λίγο θα τα βγάλει για την αγάπη της;Κι αν είναι παρούσα η ξαδέλφη από το χωριόή η μαμά<br />του που ήρθε να καθαρίσει και να σιδερώσι;Α,ναί!Εκείνη δεν ξέρει να κάνει απολύτως τίποτα.<br />(Ετσι λέει ).Δεν σπαταλά το χρόνο της για ευτελείς σκοπούς!Ετσι και αλλιώς έχει άλλο τρόπο<br />να ιδρώνει...<br /> Αυτές οι γυναίκες - ταπεινέ μου, φαντασιόπληκτε φίλε -και όχι μόνον αυτές-είναι πανέξυπνες και όταν ξυπνήσεις θα είναι αργά.Ιδίως όταν διαπιστώσεις ότι η κουκλάρα είναι<br />αχόρταγη και όταν σου σπαταλήσε και την τελευταία δεκάρα...Όταν τη δεις μπροστά σου κλαμένη και με .... άδειο βλέμμα,θα καταλάβεις."Sorry baby !I cant live like that! Ξέρω ότι<br />προσπάθησες,αλλά πρέπει να καταλάβεις και μένα!Σε αγαπώ αλλά ...see you!"<br /><br /><br /><br /><br /> Οπως δημοσιευθήκε στο ένθετο περιοδικο ¨Περί....",της εφημερίδας Ελευθερός Τύπος,τον Νοέμβριο του 2004.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4600106481871324047?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-60194951619428403472010-03-13T07:17:00.000-08:002010-04-06T12:28:05.994-07:00Σε σκέφτομουν χθές βράδυ,πολύ σοβαρά,<br /><br />αγάπη με είχε πάρει ή συνήθεια απλά;<br /><br />Απορία είναι γιά μένα το συναίσθημα αυτό,<br /><br />που κοντά σου με γυρίζει κάθε λεπτό!<br /><br /><br /><br />Πόσο με μπερδεύει η δικιά μου η λογική,<br /><br />που περίπατο λες και πάει,μιά νύχτα ερωτική!<br /><br />Στο κορμί σου θέλω μέσα να χαθώ,<br /><br />πυρετός είναι που καίει κάθε βράδυ,<br /><br />γύρω στις δυό!<br /><br />Μέσα μου όμως μπερδέμενη,<br /><br />λέω όχι,δεν είναι γιά καλό!<br /><br /><br /><br />Η απορία που με καίει,μου σαλεύει το μυαλό,<br /><br />στο συναίσθημα να πίστεψω ή στον πόθο τον καυτό;<br /><br />Θύελα είναι θα κοπάσει ή αγάπη αληθινή,<br /><br />ρωτάω εμένα λίγο πριν να κοιμηθώ!<br /><br /><br /><br />Στο κρεβάτι το μεγάλο,το κορμί μοναχό,<br /><br />μες τις σκέψεις παλεύει,μετά από τον τρελλό χορό,<br /><br />που το πάθος είχε κάψει,λίγο πριν,γύρω στις δυό!<br /><br /><br /><br />Το ταβάνι σαν κοιτάζω,σκέψεις μαζεύονται σωρό,<br /><br />συναισθήματα πνιγμένα,ένας κρυφός ερωτισμός!<br /><br />Ερωτήσεις που με πνίγουν,ίσωςείναι κάτι το περαστικό!<br /><br />Η αλήθεια ίσως πληγώνει,θέλω να είναι αρνητική,<br /><br />ότι σε αγαπώ κάθε βράδυ,δε θέλω να δεκτώ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-6019495161942840347?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-50648542465909485422010-03-13T07:03:00.000-08:002010-04-06T12:29:21.055-07:00Το χάσες το παιγνίδι,το χάσες!<br /><br /><br />Στο ψέμα πάλι βυθίστηκες<br /><br /><br />το παραμύθι πάλι το επιβεβαίωσες!<br /><br /><br />Νομίζεις τώρα πως πίστεψα<br /><br /><br />ότι θα άλλαζες,θα καταλάβαινα..<br /><br /><br />ότι όλα όσα είπες είναι αλήθειες,<br /><br /><br />και παιγνίδια του έρωτα θα απολάμβανα!<br /><br /><br />Μα πάλι...<br /><br /><br />μου είπες ψέμματα,<br /><br /><br />χαζές ιστορίες,το ίδιο μοτίβο,το ίδιο λάθος!<br /><br /><br />Μα το λάθος,που πίστεψα,<br /><br /><br />εσένα που δήθεν αγάπησα,<br /><br /><br />τώρα πιά δεν αγαπώ!<br /><br /><br />Για τουτο,στο λέω<br /><br /><br />καί είναι οριστικό!<br /><br /><br />Το χάσες γλυκιέ μου το παιγνίδι,<br /><br /><br />το χάσες!<br /><p><br />Kαι ελευθέρη πιά ξαναπερπατώ!</p><p>στης ζωής το δρόμο τον μοναδικό!</p><p>Ζώ!!<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-5064854246590948542?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-69152290777267901682010-03-12T10:49:00.000-08:002010-03-12T11:03:14.752-08:00Διστάζω λιγάκι,<br />μετά το τολμώ!<br />Παιγνίδι παράτολμο,<br />όταν θέλω,μπορώ!<br />Στη ζωή έχω πιά μάθει<br />το μάθημα το μοναδικό,<br />ότι χαμένος μόνο είναι,<br />όποιος τα χρόνια χαραμίζει,<br />είναι απλά ηθοποιός!<br /><br />Τη ζωή γιά να ζήσεις,<br />δε θέλει υπομονή!<br />Μονάχα το σήμερα ζήσε<br />αν θες να σου βγεί σε καλό!<br /><br />Μακάβριο είναι<br />να ζείς σε κενό!<br />Μαργαρίτες να μαδάεις,<br />μπορώ δεν μπορώ!<br />Το θέλω σημαίνει<br />δύναμη και τολμώ,<br />το θέλω σημαίνει<br />πως εγώ κυβερνώ!<br />Είναι ωραία να ελπίζω,<br />μα είναι μοιρολατρικό!<br />Χωρίς να παλεύω,<br />το Θεό απλά να παρακαλώ!<br /><br />Τολμώ να υπάρχω,<br />τολμώ να και να ζώ!<br />Τη ζωή μου έχω κάνει<br />το δικό μου πλατό!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-6915229077726790168?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-5660742785865496202010-03-12T09:01:00.000-08:002010-03-12T09:30:08.139-08:00Ενα αντίο,τόσο απλό<br />μιά λέξη,τελειώσαμε<br />μ' 'ενα φιλί τόσο λειψό!<br />Το χρόνο μας που δώσαμε,<br />τώρα μάτια κενά,<br />τα όνειρα μας που προδώσαμε,<br />τι απονιά!<br />Αντίο αγάπη μου,γειά χαρά,<br />Γειά σου ψυχή μου,<br />έχε γειά!<br /><br />Ολα αρχίσανε τόσο σωστά,<br />τα λόγια ήτανε περιττά!<br />Να'ταν τα λόγια,πράξεις ζωής<br />Να'τανε τα πάντα τόσο απλά!<br />Γυρνά το ρολόι ,τρέχει θαρρείς,<br />κι είναι ο πόνος τόσο βαρύς!<br />Φορτίο ασήκωτο,η μοναξιά!<br />η καρδιά κλαίει,<br />τόσο βουβά!<br /><br />Αντίο αγάπη μου,έχε γειά,<br />γειά σου ψυχή μου,<br />γειά χαρά!<br />Το δρόμο μου τραβάω<br />που άραγε θα βγεί;<br />Το λάθος που αγάπησα,<br />αχ πως με πονεί!<br />Να μπορούσα να ξεχάσω,<br />τις τόσες στιγμές,<br />αλήθεια ήταν η ψέμα,<br />ποιός νοιάζεται,<br />πως και γιατι!<br />Το τραίνο το χάσαμε,<br />οι πληγές ανοικτές!<br />Ολα τελειώσανε..<br />Γειά χαρά!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-566074278586549620?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-67118106177832213012010-03-12T08:43:00.000-08:002010-03-23T06:59:04.881-07:00Πεζό το παιγνίδι,<br /><br />τόσο ρεαλιστκό!<br /><br />της μοίρας το χέρι,<br /><br />είναι καυτό!<br /><br />Αλλοπρόσαλο μοιάζει,<br /><br />μα είναι αληθινό!<br /><br />Τη ζωή πως να κυβερνήσεις ,<br /><br />πως να σου βγεί το ριζικο;<br /><br />Της ζωής σου<br /><br />το έργο το εμπειρικό,<br /><br />όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις,<br /><br />είναι γραφτό!!<br /><br /><br /><br />Περνούσες τα χρόνια<br /><br />σαν άρχοντας μοναδικός,<br /><br />μα η μοίρα σαν μάγισσα,<br /><br />αόρατος ήτανε εχθρός!<br /><br /><br /><br />Είναι αστείο,<br /><br />τόσο ειρωνικό!<br /><br />Μονοπάτι να διάλεξεις<br /><br />που ήτανε πάντα κλειστό!<br /><br /><br /><br />Η εμπειρία που πήρες<br /><br />και σε κάνε δυνατό,<br /><br />δεν ήταν συμπτώσεις,<br /><br />δεν ήταν επιλογές,<br /><br />παρά μόνο της μοίρας το χέρι<br /><br />το τόσο μαγικό!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-6711810617783221301?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-16817641749416177912010-03-08T07:59:00.000-08:002010-03-15T09:32:00.593-07:00Προερχόμενος από το νότο,εμφανίστηκε ένας λευκός άνδρας.Αυτός ο άνδρας είχε τόσο μεγάλη πνευματική δύναμη,που μετάτρεπε τους λόφους ,σε κοιλάδες και αντίστροφα,που έκανε το νερό να αναβλύζει από την πέτρα,έκανε θαύματα και συμβούλευε τους ανθρώπους,πως να ζούν.Τους μιλούσε με αγάπη και μεγαλοσύνη,με καλοσύνη και τους προέτρεπε να είναι αγαθοί και να μη πληγώνουν ο ένας τον άλλο.Να αγαπιούνται και να είναι φιλέσπλαχνοι!Στα περισσότερα μέρη,τον ονόμαζαν " Τίσι Βιρακότσα ". Έκανε θαύματα,απλά με το λόγο του! Είχα γενεάδα και φορούσε μακρύ μανδύα και σανδάλια.Περπατούσε,κρατώντας ένα ραβδί,και μιλούσε στους ιθαγενείς ,με αγάπη,αποκαλώντας τους παιδιά του...Καθώς περιόδευε τη χώρα,έκανε το ένα θαύμα μετά το άλλο..Τους αρρώστους,τους θεράπευε με ένα απλό άγγιγμα,και μιλούσε όλες τις διαλέκτους ,πολύ καλύτερα,από τους ιθαγενείς! Ήταν ο δασκαλος,και συνοδευόταν από δύο ειδών αγγελιαφόρους ,τους " ουαμινκα" ,πιστοί στρατιώτες και τους φωτεινούς " αιουαι παντι ",που δουλειά τους ήταν να μεταφέρουν το μήνυμα του δασκάλου,σε όλα τα μέρη της γης....!<br /><br />Οι τελευταίοι φύλακες της αρχαίας θρησκευτικής κληρονομιάς του Περού,ήταν οι Ίνκας,αλλά το 1532 μ.Χ. ,και μέσα σε τριάντα χρόνια,οι Ισπανοί ,με πρόσχημα την ειδωλολατρεία,κατάφεραν να σβήσουν και να αφανίσουν ,τη πίστη των κατοίκων και να καταστέψουν υλικούς,θρησκευτικούς και πνευματικούς θυσαυρούς της Ν.Αμερικής.<br /><br />Ο Ντιέγκο δε λα Πάντα,δεν ήταν ο μόνος που επιδόθηκε με λύσσα,στον αφανισμό της μνήμης της Κεντρικής Αμερικής.Κάποιοι άλλοι,επίσης "άνθρωποι του Θεού",αποδείχτηκαν ανελέητοι καθ 'όλη τη διάρκεια της σατανικής αποστολής των Ισπανών ,ενάντια στους λαούς της περιοχής.Ο επίσκοπος Χουάν ντε Θουμαράγκα,καυχιόταν ότι είχε καταστρέψει ,είκοσι χιλιάδες είδωλα και πεντακόσιους ινδιάνικους ναούς!Το 1530,άναψε μιά τεράστια φωτιά,για να κάψει αστρονομικές σημιώσεις,ζωγραφιές,χειρόγραφα και ιερογλυφικά κείμενα.Από τότε,χάρη στη καταστροφική μανία των ιεραπόστολων,μόνο είκοσι αυθεντικοί κώδικες και περγαμηνές έχουν σωθεί!Οι καλόγεροι έκαψαν τα αρχεία του παρελθόντος !<br /><br />Για το σκοτάδι που καλύπτει τον Βισοκότσα ή αλλιώς Κετσαλκοατλ,και τους συντρόφους του,ευθύνεται αποκλειστικά η Καθολική εκκλησία!...<br /><br />Πριν χρόνια,ένας βοσκός,σε μια σπηλιά στο Κουμράν,περιοχή όπου κατά τους Εβραίους,έζησαν οι Αραμαίοι,σέκτα φανατικών και ριζοσπαστικών στη θεώρηση της θρησκείας και γενέτειρα της φιλοσοφίας του Ιωαννή του Βαπτιστή,που μιλούσε για τον Ενα και Μοναδικό Θεό και τον Υιό Του.Οι οποίοι είχαν αποκλιστεί από τους Εβραίους.Ο βοσκός ανακάλυψε τα περιβόητα χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας.Μετά από διαμάχες,τα χειρόγραφα,φυλάσσονται στο Βατικανό!Κανένας όμως δεν έχει ξεκάθαρη άποψη για το περιεχόμενο τους,σε τι αναφέρονταν,γιά ποιά θεωρία ίσως μιλούσαν,ποιά άποψη συμπεριλαβανόταν στις γραφές τους,και τι ακριβώς είναι το περιεχόμενο τους!Υπάρχει παντελής άγνοια και μόνο κάποιες υποθέσεις,από μερικούς ερευνητές,που τολμούν ακόμα να προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο..σχετικά με το περιεχόμενο τους..!<br /><br /><br /><br />Ποιό είναι άραγε το μυστικό που η Ρωμαικαθολική εκκλησία ,προσπαθεί τόσο αυστηρά και μυστικιστικά να διαφυλάξει;Και γιατι..;Γιατί όλοι οι ερευνητές έχουν αυστηρή και απόλυτη άρνηση στις προσπάθειες τους να μελετήσουν τα χειρόγραφα;Σε αυτή τη περίπτωση ,δεν τα κατάστρεψαν,αλλά τα εξαφάνισαν!...<br /><br /><br /><br />Αυτοί που πραγματικάν σταυρώσαν τον Χριστό,είναι αγιοποιημένοι ιεράρχες!Με διαμαντοστόλιστες τιάρες,έξοχα άμφια,πολυτελή παλάτια,κυρίαρχοι του χρήματος,της δύναμης και της εξουσίας! Η θρησκεία είναι η μεγαλύτερη δύναμη!Όταν μπορείς να χαλιναγωγήσεις τους χιλιάδες πιστούς,τότε έχεις απεριορίστη δύναμη!<br /><br /><br /><br />Το μεγαλύτερο έγκλημα ξεκίνησε με τη σταύρωση του Ιησού Χριστού!Αυτό ήταν το έναυσμα..και η αρχή του εγκλήματος!<br /><br /><br /><br />Ο μεγάλος Αγγλος φιλόσοφος και στοχαστής Stuart Mill, είχε πει πως αν η ανθρωπότητα αισθάνεται περήφανη γιατί ανέδειξε τον Σωκράτη,τον Πλάτωνα,τον Αριστοτέλη και τόσους άλλους,για τον Χριστό ,έπρεπε να περηφανεύεται και να Τον ευγνωμονεί σαν τον μεγαλύτερο ευεργέτη της!Ακόμα και όσοι Τον αμφισβητούν,Τον θεωρούν τη μεγαλύτερη προσωπικότητα όλων εποχών!Ότι όχι μόνο σημάδεψε την ιστορία ,αλλά και τη χώρισε στα δύο,με βάση τη χρονιά γέννησης του !Σε προ Χριστού και μετά Χριστό εποχή!Είναι ο μοναδικός που σαγίνευσε ψυχές στη διάρκεια 2.000 χρόνων,μετά τη γέννηση Του!Η θεάνθρωπη Του υπόσταση ,εξυμνήθηκε και εξυμνήται!Η αίγλη της παρουσίας Του,έχει ριζώσει στις ψυχές των ανθρώπων.Ο σαρκωμένος Θεός,ο υιός του Θεού,Ιησού Χριστός,στο διάβα Του στις ψυχές των ανθρώπων,έχει αφήσει τα πιό έντονα και υπέροχα αποτυπώματα.Είναι ο ιδρυτής της θρησκείας της αγάπης,της φιλανθρωπίας,της λύτρωσης και της θέωσης!<br /><br /><br /><br />Αλλά...Μετά τα όσα διαδραματίστηκαν τότε στην Ιουδαία ,τον διασυρμό,τη σταύρωση και την ανάσταση Του -προς μεγάλη απογοήτευση των εχθρών Του - ξεκίνησε μια νέα συνομωσία!!<br /><br /><br /><br />Με πολλή μεθοδικότητα και απόλυτα εσκέμενα,από το τέλος του πρώτου αιώνα μετά Χριστόν,και μετά τη συνηδιτοποίηση ότι ο Χριστιανισμός είχε πάρει τεραστίες διαστάσεις ,στην ολότητα της ανθρωπότητας,και στο γεγονός οτι οι χριαστιανοί ήταν ενθερμοί υποστηρικτές τόσο της νεοσύστατης θρησκείας όσο και του ονόματος Του,οι ανέκαθεν αρμόδιοι ,θρησκευτικά και πολιτικά,άρχισαν ένα πονηρό παιγνίδι,με σκοπό τη διατρευβλώση της αλήθειας και του Λόγου του Θεού!<br /><br /><br />Σκοπός τους ήταν να μπορούν να επηρεάσουν τα πλήθη και να κατορθώσουν να τα κάνουν πιόνια στο δήθεν θεόπνευστο έργο τους!Καλύτερος τρόπος δεν υπήρχε από το να μεταποιήσουν και να αλλάξουν την αλήθεια ,με τρόπο αληθοφανές!Και άρχισαν ,κρύβοντας ή καταστρέφοντας στοιχεία και πλάθοντας νέα!Μιά νέα διδασκαλία στα μέτρα τα δικά τους.Εξαφάνισαν τη διδασκαλία του Χριστού,και άφησαν στη θέση του,ένα νέο θρησκευτικό πλούτο,άξιο μνημόνευσης,ομολογουμένος,ο οποίος είχε όμως,ανακρίβειες και υστερεί κατά πολύ από την αληθινή διδασκαλία! Πως γίνεται,ο Θεός της Αγάπης και της ελευθερίας ,να είναι τιμωρός,να ζητά αποδείξεις και θυσίες ή να κάνει κακό σε όσους ανθρώπους δεν τηρούν το Λόγο Του;Πως μπορεί η λέξη αγάπη,συνωνήμη του Θεού,ο οποίος θυσιάστηκε γιά την αγάπη Του στους ανθρώπους,να κυριαρχείται από τόσο μίσος και άρνηση;<br /><br /><br />Τον πέμπτο αιώνα μ.Χ, άλλαξαν τη διδασκαλία,αφού είχαν ήδη εξαφανίσει όλα τα ευαγγέλια!Στη Αίγυπτο ,στο τέλος της δεκαετίας,του '60,βρέθηκαν ένα σωρό ευαγγέλια!Οι ενδίξεις έλεγαν ότι ο κάθε απόστολος ,καθώς και άτομα που βρέθηκαν δίπλα στον Ιησού,την περίοδο εκείνη,έγραψαν από ένα ευαγγέλιο!!Η ανακάλυψη,αυτή δεν πήρε διαστάσεις και χάθηκε στο πέρασμα των χρόνων,μαζί με τα ευαγγέλια!Όσα διασώθηκαν,βρίσκονται κρυμμένα στις κρύπτες του Βατικανό..!Τότε ,τον πέμπτο αιώνα,είχαν εξαφανίσει όλα τα ευαγγέλια,αφήνοντας μόνο εκείνα που ήθελαν,τα ξανάγραψαν βέβαια όπως ήθελαν,τα έδωσαν στον κόσμο!Μιά νέα θρησκεία,η οποία δεν ήταν απόλυτα τεκμηριωμένη,αλλά που ο φτωχός και αμόρφωτος κόσμος την εστερνίστηκε απόλυτα!Ηταν θεόπνευστη για το λαό της τότε εποχής! Ηταν εύκολο να δοθεί μιά νέα φιλοσοφία,στα κριτήρια και τις απαίτησεις του κάθε σφετεριστή,χρησιμοποιόντας σαν τίτλο τη φιλοσοφλια και τις απόψεις του Χριστού!Ποιός θα μπορούσε να αντιδράσει ή να πεί ότι ήταν αλλιώς;Κανένας!Δεν ήξερε ο κόσμος να διαβάζει ή να λέει τη γνώμη του!Γιά τον ίδιο λόγο ,είχε μεθοδικά αρχίσει μιά δήθεν τυχαία έξαρση καταστρόφης μνημείων,παπύρων,βιβλιοθηκών και οτιδήποτε θα μπορούσε να εμπεριέχει γνώση!Η γνώση και η άποψη ήταν επιζήμια και κατακριτέα!Για τούτο άλλωστε επικράτησε το νέο ρητό " Πίστευε και μη ερεύνα" Ή μηπως το αυθεντικό ήταν "Πιστεύε ή μή,αλλά ερεύνα"!<br /><br />Το έγκλημα πήρε διαστάσεις με το διαχωρισμό της εκκλησίας,σε καθολική και ορθόδοξη.Μετά τη σύνοδο της Νίκαιας,τον τρίτο αιώνα μ.Χ.,η καθολική και η ορθόδοξη ,άρχισαν τον πόλεμο της επιβεβαιώσης των νέων κατεστημένων.Μετά το διάταγμα του Μ.Κωνσταντίνου,γιά αυτοδυναμία των δύο εκκλησίων,άρχισε ο πόλεμος.Ένας πόλεμος επιβεβαίωσης και δογματικών κυριαρχιών.Η καθολική και η ορθόδοξη εκκλησία,με τους ανέκαθεν εκπροσώπους της,άρχισε να ορίζει και να καθορίζει νέα πιστεύω,νέες εκκλησιστικές απόψεις,νέες εντολές!Στο όνομα του Θεού και για τη σωτηρία του ανθρώπου!Και για τούτο,έπρεπε να χαθούν όλες οι αποδείξεις περί του αντιθέτου!Μετά ,η επιβράβευση της Καθολικής εκκλησίας και η χρηματική επιβεβαίωση του Βατικανού - καρδινάλιοι του χρήματος! - ,την Ιερά Εξέταση,τις Σταυροφορίες -το απόλυτο κέρδος -σε κειμήλια και λεφτά για το Βατικανό! Η Σύνοδος της Βερόνας,γιά τον καθορισμό του νέου Πιστεύω και τη περιβόητη φιλονικία για ένα que,το περίφημο " Filoque " και τον καταποντισμό του Βυζαντίου παράλληλα -και άρα της ορθοδοξίας!- , η Καθολική άποψη περί των Χριστιανικών διδαγμάτων,άρχισε να επικρατεί απόλυτα!<br /><br />Όσα στοιχεία μιλούσαν γιά τον Χριστό,την Παναγία,τους αποστόλους,τη Μαρία Μαγδαληνή -τη μόνη γυναίκα που ο ίδιος ο Χριστός μίλησε ισότιμα αλλά που για το νέο ανδροκρατούμενο κατεστημένο έπρεπε να εξαφανιστεί ή να διασυρθεί !- έπρεπε να χαθούν! Δύο χιλιάδες χρόνια,μετά τη γέννηση του Θεανθρώπου,ο σημερινός χριστιανός,έχει καταφέρει να αγνοεί και να υπερασπίζεται φανατικά το Θεό του,αγνοώντας και μη γνωρίζοντας το αληθινό Του πρόσωπο!<br /><br />Ο Θεός των Χριστιανών έπαψε να είναι ο Θεός της αγάπης!Είναι πιά ένας ανθρώπινης υπόστασης Θεός,με ανθρώπινες αδυναμίες και θεικές τιμωρίες!Είναι ο θεός ,που έξυπνα έχουν πλάσει,ανάλογα με τα συμφέροντα τους κάθε φορά και με έξυπνο τρόπο έχουνε πείσει τους χριστιανούς για την ορθότητα και επιβεβαίωση της νέας Του υπόστασης!<br /><br />Το έγκλημα του ανθρώπου στον άνθρωπο,γίνεται στο όνομα του Θεού!Το έγκλημα του ανθρώπου,γίνεται στον μεγαλύτερο του ευεργέτη!Στον μονο που τον αγάπησε!Στον Θεό του και στον Υιό Του,τον Ιησού Χριστό!Δεν υπήρξε,αλλά ούτε και θα υπάρξει μεγαλύτερη αδικία και συκοφαντία στην ιστορία της ανθρωπότητας,από το έγκλημα τούτο ,πού διαπράχτηκε και συνεχίζει να υφίσταται απόλυτα συνειδητά!<br /><br />Και η ιστορία συνεχίζει τη δραματική της πορεία.Με τον όρο Ουνιτισμό,η νέα Καθολική εκκλησία,έχει αρχίσει μία έξαρση προσυλητισμού όλων των ορθόδοξων Χριστιανών.Μετά την αλλαγή στην πρώην Σοβιετική Ενωση,ένα σωρό ιεραπόστολοι,έχουν αρχίσει το θεαρεστό ιεραποστολικό τους έργο!Σκοπός τους,δεν είναι οι άπιστοι ούτε και οι οπαδοί άλλων θρησκείων,να πιστέψουν στον Χριστό.Στόχος τους είναι οι ορθόδοξοι Χριστιανοί της Ρωσσίας να γίνουν Καθολικοί!Γιατί; Είναι γιά κείνους ορθότερο,ο Χριστιανισμός να έχει ένα μόνο πρόσωπο.Αυτό του Καθολικού πιστεύω και ένα μόνο ηγέτη.Τον Πάπα! Συνέχεια ,έχουν τα μοναστήρια του Αγίου Όρους.Μία είναι η έδρα του ιεράρχη των ανά τω κόσμο Χριστιάνων.Το Βατικανό!Δε δικαιούται να υπάρχει άλλο " Κράτος εν κράτη ",εκτός από κείνο της Αγίας έδρας του Βατικανού!Γιά αυτό ,με τη βοήθεια της Ευρωπαικής Ενωσης,όλα τα προνόμια που κατείχε το Αγιο Ορος,άρχισαν να εξαλείφονται,με πρόφαση την αδυναμία να προσφερθεί οικονομική βοήθεια,χωρίς καθευτό λόγο,σε ένα κάτα όνομα θρησκευτικό κρατίδιο,το οποίο έχει στη κατοχή του τόσους αμήθυτους θυσαυρούς!Αντίθετα,πρέπει να επιτραπεί και η πρόσβαση ιερωμένων από όλο τον κόσμο.Οχι μόνο ορθόδοξων.Και να ιδρυθεί και καθολική μονή...!<br /><br />Ο Πάπας,μερικά χρόνια πρίν,είχε σχεδιάσει ένα πολυσήμαντο ταξίδι!Δυστυχώς,οι αρνητικές συγκηρίες,δεν του επέτρεψαν να το πραγματοποιήσι.Είχαν,προσεχτικά σχεδιάσει,την πορεία του Αβραάμ,του Ιεράρχη,όπως τον αποκαλούν ανά τον κόσμο,όλων των θρησκειών.Ο Αβραάμ,είναι αποδεκτός από όλες τις θρησκείες,και προπάντων από τους Μουσουλμάνους.Οχι μ'ονο τους Εβραίους και τους Χριστιανούς..!Το οδειπορικό τούτο είχε σκοπό τον προσηλυτισμό ανθρώπψν και τη διδασκαλία της αρχέγονης κληρονομιάς σε όλα τα έθνη.Οπως όμως την είχαν διαμορφόσει.Οχι όπως την παρουσίαζαν οι παραδόσεις.Οχι βάση της κληρονομιάς που ο Θεός παρέδωσε στον Αβραάμ,αλλά βάση των διδασκαλίων του Βατικανού περί Θεού!<br /><br />Καί ο μεγάλος αθώος δακρύζει απο το Σταυρό του μαρτυρίου,που ηθελημένα ανέβηκε,από πολλή αγάπη γιά τον άνθρωπο!Δακρύζει,γιατί λυπάται που ο άνθρωπος,όση αγάπη και να του έδωσε,όσες θυσίες και να έκανε για να τον σώσει,παραμένει τυφλός και εκμεταλευτής.Επιμένει ο άνθρωπος ,να αντιστρέφει εκούσια την αλήθεια Του και να Τον σταυρώνει καθημερινά!Το ανθρώπινο γένος έπρεπε να ντρέπεται γιά την αδικία που κάνει στον πιό τέλειο άνθρωπο,που περπάτησε στη γη!Και που με φθηνές δικαιολογίες,επιμένει στην ορθότητα των πράξεων του και να Τον σταυρώνει καθημερίνα.Το μαρτύριο του Χριστού δεν τελείωσε όταν αναστήθηκε.Τότε άρχισε!Γιατί,ο άνθρωπος,δεν κατάλαβε ποτέ ,τι έστι Χριστός!Ούτε και συνηδιτοποίησε ποτέ το μεγαλείο της θυσίας Του!Και επιμένει να Τον σταυρώνει και να αμαυρώνει τη θυσία Του,με τη δικαιολογία της πιστης σε Εκείνον!<br /><br />Ο Θεός είναι αγάπη!Εδωσε τα πάντα γιά την αγάπη και του πέρνουμε τα πάντα στο όνομα της αγάπης!Μακάρι να μας στγχωρήσει!Γιατί έπαψε να υπάρχει ο Λόγος του Θεού!Υπάρχει μόνο ο λόγος των ανθρώπων,εμπλουτισμένος ,δήθεν!,απο σημεία θεικά..Όλα άλλαξαν λόγω συμφερόντων.Στο όνομα του Θεού πάντα! Σκοτάδι στο όνομα του Φωτός!!<br /><br />Μακάρι η ανάσταση του Χριστού να γίνει κάποτε,επιτέλους,στις υποσυνείδητες περιοχές της ανθρώπινης υπόστασης και σύντομα να κυριαρχήσει η αρχέγονη ασυνείδητη επίγνωση της αλήθειας!Καί τότε ίσως σωθεί και διασωθεί σωστά το κήρυγμα της αγάπης που με τόσο άμετρη θυσία μας χάρησε!Αμήν!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1681764174941617791?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-43761038033144525572010-03-07T05:14:00.000-08:002010-03-07T08:27:37.454-08:00Ολοι έχουμε διαβάσει ,ονειρευτεί και οι πιό τυχεροί από εμάς ζήσει,ένα μεγάλο έρωτα.Τι γίνεται όμως όταν τα συγκλονιστικά συναισθήματα,οι μεγαλειώδεις εξάρσεις του έρωτα σβήσουν μιά μέρα;<br /><br />Εύχομαι να μη σας έτυχε ν'ακούσετε από το στόμα του αγαπημένου σας ατόμου,τι φράση " Λυπάμαι αλλά όλα τέλειωσαν.." .Τι γίνεται όταν το εκρηκτικό αίσθημα που σας ανέβασε στα ουράνια σβήσει μια μέρα ,όπως ξαφνικά και αναπάντεχα δημιουργήθηκε;<br /><br />Σίγουρα η προσγείωση είναι τρομερά απότομη όταν το έτερο ήμισυ χάνεται και μένετε ....μόνη ή μόνος με το.."μισό " ευατό σας!<br /><br />Ίσως την απόφαση να χρειάστηκε να την πάρετε εσείς ,ίσως το ταίρι σας.Αυτό όμως που είναι σίγουρο είναι ότι όταν η απόφαση είναι οριστική και αμετάκλητη,τα δάκρυα και οι συγνώμες είναι πραγματικά κομπάρσοι στην όλη υπόθεση.<br /><br />'Αλλοτε πάλι συμβαίνει και οι δυο σ'ένα ζευγάρι να συνειδητοποίουν ότι τα φλογέρα αισθήματα ανάμεσα τους ατόνισαν κατά πολύ,ο φόβος όμως της μοναξιάς ,η συνήθεια,τους ωθεί στο να είναι ακόμα μαζί,δύο μοναχικές υπάρξεις ,που προσπαθούν να ενώσουν τη μοναξιά τους.<br /><br />Φυσικά ο κάθε έρωτας είναι και ξεχωριστός!Πολλές φορές ο έρωτας είναι δημιούργημα μοναξιάς.Άλλοτε πάλι απελπισίας.Άλλη φορά προσπάθεια επούλωσης πληγωμένου εγωισμού.Οι ανάγκες όμως αλλάζουν,οι προτεραιότητες ποικίλουν,η προσωπικότητα βρίσκει τους δρόμους τους δικούς της και ξαφνικά το άλλοτε πολύχρωμο άρωμα καταντά ξεθωριασμένο.Η ανάγκη της στιγμής ,που παρολίγο να γίνει αναγκαίοτητα παντοτινή ,γίνεται ξαφνικά ξεχασμένη αγάπη,ανάμνηση στο συρτάρι..<br /><br />Λίγοι είναι οι άνθρωποι που σε πρώιμη ηλικία ,όπως για παράδειγμα στα δεκαοκτώ τους,βρίσκουν,ερωτεύονται και παραμένουν με το ταίρι τους για μια ολοκλήρη ζωή.Οι άλλοι ,οι περισσότεροι από μας,κινούμαστε στο μονοπάτι της αναζήτησης,δημιουργούντας έτσι δεσμούς μικρότερης διάρκειας,ψάχνοντας κάθε φορά για τον κατάλληλο σύντροφο ,ανάλογα με τη δεδομένη αύξηση του επιπέδου ωριμότητας μας την κάθε φορά.<br /><br /> Ο έρωτας ,σίγουρα είναι πολύμορφος.Μπορεί να τον συναντήσετε σαν έρωτα για γάμο.Εξωτερικά και τυπικά τον χαρακτηρίζει ένα ιδανικό ταίριασμα,ένας κοινός προσανατολισμός για το μέλλον.Ο "έρωτας" αυτός ξεκινά από το κοινό πάθος των 2 ατόμων να συμβιώσουν για το υπόλοιπο της ζωής τους.<br /> Μιά άλλη περίπτωση,είναι και ο άκρατος έρωτας.Τον χαρακτηρίζει το έντονο,υπερβολικό πάθος.Ενας έρωτας αντίλαλος εφηβικών ονείρων και προσδοκιών.Προσκόλληση στο μέγιστο και αμοιβαία ψευδαίσθηση,ότι ο ένας συμπληρώνει τον άλλον.Συνήθως όμως συνεπάγεται μια αναπόφευκτη αποτυχία.Ο έρωτας ,ο τόσο τέλειος,τερματίζεται απότομα,όταν στο προσκήνιο εμφανιστεί κάτι καλύτερο,κάτι πιο ολοκληρωμένο.<br /> Η αιτία που μια σχέση τελειώνει,αποτελεί σε μεγάλο βαθμό μέρος μιας διαδικασίας που ενυπάρχει στη φύση ολόκληρη.Η αιτία αυτή ,είναι παρούσα σε σπερματική μορφή στο ξεκίνημα της ζωής,όπως ακριβώς ο θάνατος είναι οργανικό κομμάτι της ζωής και όλοι μας αρχίζουμε να πεθαίνουμε από τη μέρα που γεννιόμαστε.Ο λόγος που αρχίζει μια σχέση,μπορεί να αποτελεί συνάμα το θανατηφόρο μικρόβιο που θα τη σκοτώσει.Αυτό ισχύει σε πολλές περιπτώσεις,όπως για παράδειγμα,σε ζευγάρια που παντρεύονται ,για τη σταθερότητα της δομής μιας σχέσης,και μπορεί να διαλύσουν τη σχέση,για αυτό ακριβώς το λόγο!Ετσι,μια σχέση αγάπης,μπορεί να τελειώσει ,όχι επειδή έχει αλλάξει αλλά μάλλον γιατί έχει ενταθεί και κορεστεί ,και αυτό που κάποτε ήταν απόλυτα φυσιολογικό,γίνεται οδυνηρά καταπιεστικο!<br /> Βέβαια,για να καθησυχαστείτε,δεν είναι απόλυτο ,ότι ο έρωτας πάντα τελειώνει!Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα τελείου έρωτα,που κράτησε σε διάρκεια ,μια ολόκληρη ζωή.Εδώ όμως,προύπάρχει μια αρμονία ωρίμανσης και κατανόησης,σεβασμού και εκτίμησης ,και από τις δυο πλευρές.Άνθρωποι στην κορύφωση της ωρίμανσης τους ,βρίσκουν την πλήρωση ο ένας στον άλλο,το προπατορικό κομμάτι- συμπλήρωμα.Εσωτερικά,εξωτερικά και απόλυτα ,για πάντα!<br /> Ενας ξένος ειδικός,έθεσε σ'ένα άρθρο- έρευνα του,δέκα σημεία χαρακτηριστικά του ναυαγισμένου έρωτα και συνάμα πέντε εισηγήσεις ,για ανεφοδιασμό και αναβίωση,στεθετοποίηση του έρωτα .<br /> Τα δέκα χαρακτηριστικά του κατήφορου του έρωτα,του αναπόφεκτου τέλους,είναι :<br /><br />1.Ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη έχουν χαθεί.<br />2.Ο ένας από τους δύο ή και οι δύο,αναγκάζονται να κάνουν συμβιβάσμους,για να διατηρήσουν τη σχέση τους.<br />3.Ο ένας από τους δύο ή και οι δύο,καταλογίζουν επαναλημμένα αρνητική πρόθεση από μέρους του άλλου.<br />4.Οι ανάγκες του ενός ξεπερνούν σε μεγάλη έκταση την ικανότητα του άλλου να τις αντιμετωπίσει.<br />5.Στο ζευγάρι υπάρχει απόσταση και σιωπή,που ολοένα μεγαλώνει.<br />6.Ο ένας δε μπορεί να ακούει τον άλλο.<br />7.Οι σύντροφοι σεν είναι ικανοί να ολοκληρώσουν πια ,ούτε καν απλές κοινές υποχρεώσεις.<br />8.Ζουν στο παρελθον και ο κύριος δεσμός που τους ενώνει,είναι βασικά ,η κοινή τους ιστορία.<br />9.Υπάρχουν κρούσματα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος ,για το άλλο φύλο.<br />10.Υπάρχει ,πιο ακραίο βέβαια τούτο,σωματική κακομεταχείριση.Λοιπόν,εδώ,απλώς λες "καληνύκτα έρωτα!" Τι άλλο σου μένει να πεις εκτός από αντίο;<br /> Και συνεχίζοντας,ο ίδιος ερευνητής,συμβουλεύει ,πως να βελτιώσετε τη σχέση.Πρέπει :<br />1.Να θυμάστε ότι άκομα και αν μιά κρίση και ο πόνος που δημιουργεί έχουν περάσει,τα λάθη στην πραγματικότητα ποτέ δε δικαιώνονται.Οι πληγές ,αν και ξεχασμένες,δεν είναι χωρίς κόστος.Προσπαθήστε να καταλάβετε πως έγινε η ζημιά και με τη πρώτη ευκαιρία ,αντικαταστήστε οτι έχει πιθανό χαθεί.<br />2.Βρείτε καιρό για χάδια.Η φύση έχει χαρίσει στον άνθρωπο μια ατέλιωτη ικανότητα για ερωτικό πάθος,αλλά εσείς πρέπει να φτιάξετε το σκηνικό.<br />3.Προσπαθήστε να αναγνωρίσετε και να διώξετε ή τουλάχιστον να μειώσετε ,εκείνα τα χαρακτηριστικά που ενώ στην αρχή φαίνονταν απαραίτητα,τώρα δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα.<br />4.Αν αντιμετωπίσετε ένα σοβαρό πρόβλημα,που οι δύο σας,μ'όλη την καλή διάθεση του κόσμου,φαίνεται ότι δε μπορείτε να ξεπεράσετε,αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια - δεν είναι ντροπή ! - πριν να είναι πολύ αργά.Εξι επισκέψεις σε κάποιον ειδικό στην αρχή μιας κρίσης,αξίζουν πολύ περισσότερα από έξι μήνες ψυχοθεραπείας ,στο τέλος!<br />5.Πάνω από όλα να θυμάστε ότι δεν είναι δείγμα ,ούτε κυνικότητας ούτε ευγλωττίας ,να περιγράφετε τον έρωτα ,όπως όλα τα πράγματα στη φύση.Ακόμα και τα πιό όμορφα ζωντανά πράγματα φεύγουν για ένα διάστημα ,αποδημούν σαν χελιδόνια,και μετά,με την ίδια αξιοπιστία,επιστρέφουν.<br /> Με αυτές ίσως ,τις εισηγήσεις,να λέτε κάθε μέρα, "καλημέρα" στον έρωτα σας.<br /> Αν όμως,παρόλα αυτά ,το αναπόφευκτο,το πεπρωμένο,το επιβάλει και το όνειρο τελειώσει....<br /> Ποτέ μην κλάψετε για κάτι που πέρασε.<br /> Αν τα λουλούδια πεθαίνουν,το άρωμα μένει.<br /> Ποτέ μην κλάψετε για αγάπη που δεν έζησε,<br /> η θύμηση της βαθιά στην καρδιά πάντα ζει.<br /> Μες στη ψυχή μας,οι λύπες ανάμνηση μένουν.<br /> Και,πάντα χαρές θα διαδεχτούν τα χαμένα φιλιά..<br /> Γι αυτό...Μην ποτέ,μην κλάψετε... <br /> Η<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4376103803314452557?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-39924975411540132032010-03-06T09:41:00.000-08:002010-03-06T15:50:50.445-08:00"Ζητούνται πρωταγωνιστές.Πρωταγωνιστές της ζωής". Σας έτυχε ποτέ να δείτε μια παρόμοια αγγελία; Οχι; Ούτε και σε εμένα.Παρόλα αυτά δε θα ήταν άσχημη ιδέα αν κάποιος έβαζε τη μικρή αυτή αγγελία στις καθημερινές στήλες των εφημερίδων.<br />Πράγματι ,το πιο πολύπλευρο έργο που γράφτηκε ποτέ και γράφεται ολοένα είναι η ίδια η ζωή. 'Ολοι μας μοιραζόμαστε κάποιους ρόλους,που τους υποδυόμαστε με μεγάλη ή μικρότερη επιτυχία .Οι περισσότεροι όμως από εμάς γινόμαστε -χωρίς να το αντιληφθούμε - κομπάρσοι της ίδιας μας της ζωής!<br />Ελλείπουν οι πρωταγωνιστές,τα άτομα εκείνα που ξέρουν να χαλιναγωγούν τη ζωή,προσαρμόζοντας την στις επιθυμίες και στους στόχους τους.<br />Ο λόγος που στερεί πολλούς απο τον πρωταγωνιστικό αυτό ρόλο είναι ίσως ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας ,μια δειλία ,η έλλειψη θάρρους,ψυχολογικά παιδικά τραύματα, έλλειψη εσωτερικής δύναμης ψυχικής.Αυτά όλα κάνουν ένα άτομο να παίζει δεύτερο ρόλο σ'ενα έργο που παίζεται από ένα μόνο ηθοποιό! Το άτομο αυτό εξαντλείται από την αρχή της ύπαρξης του από εμπειρίες,γεγονότα,ιδέες,κανόνες,καταστάσεις τυχαίες ή μη,με αποτέλεσμα η προσωπικότητα του να ασθενεί.Γίνεται ένας ακόλουθος αυλικός της ζωής ,ξεχνώντας οτι μπορεί και έχει τηξεχωριστή ανθρώπινη ιδιότητα,να αποφασίζει,να κρίνει και να κατακρίνει καθετί που του αρέσει ή όχι.Βάζει τον εαυτό του σε δεύτερη μοίρα από τον εαυτό του,όσο παράδοξο και αν ακούγεται τούτο ,και απλώς ακολουθεί ,συμφωνεί,δέχεται,χωρίς να φέρνει αντιρρήσεις.Δεν αποφασίζει,δεν παλεύει,κατηγορεί όταν ως συνήθως δεν πετυχαίνει σε κάτι που ενδόμυχα ίσως ήθελε,βρίσκει δικαιολογίες γιά τα λάθη του,δεν έχει το θάρρος της γνώμης του,ρίχνει φταίξιμο σ΄όλους εκτός από τον εαυτό του και αυτό συμβαίνει όχι γιατί έχει τον εαυτό του πολύ ψηλά στην κλίμακα αξιολόγησης αλλά γιατί στην πραγμτικότητα αγνοεί το γεγονός ότι βρίσκεται πολύ χαμηλά στην κλίμακα τούτη ,στα μάτια των άλλων.<br />Ο πρωταγωνιστής της ζωής,αντίθετα ,αξιοποιεί οτιδήποτε του συμβαίνει.Κάνει το παν για να αποκτήσει τον έλεγχο στο δικό του το σενάριο.Βλέπει τον εαυτό του σαν πρωταγωνιστή της δικής του ατομικής ιστορίας,σαν το πρόσωπο που έχει την κύρια ευθύνη για τις εξελίξεις και τα γεγονότα και συνάμα κατανοεί ,καταγράφει,καταμετρά το καθετί ,στοιχειοθετώντας στο μυαλό και τη μνήμη του ,αντλώντας έτσι θετικά μηνύματα απ' ότι συμβαίνει γύρω του,χωρίς να επιτρέπει ποτέ στον ευατό του να υποβιβαστεί σε παθητικό θύμα.<br />Μια ξένη συγγραφέας σ' ένα βιβλίο της έγραφε : " Πρέπει να δέχεσαι την τύχη σου ακόμα και όταν είναι δυσάρεστη και ποτέ να μην παραιτείσαι από την προσπάθεια να τη διαμορφώσεις υπέρ σου.. .Πραγματικά,μπορείς να ανατρέψεις τα γεγονότα.αρκεί να έχεις κουράγιο και επινοητικότητα...Ο άνθρωπος επηρεάζεται απ' ότι συμβαίνει γύρω του,αλλά ταυτόχρονα μπορεί να δράσει ώστε να καταστήσει τις επιθυμίες του πραγματικότητα."<br />Η ζωή είναι μια πρόκληση,μια μάχη.Ο πρωταγωνιστής της ξέρει να την αποδέχεται,να μαθαίνει από το καθετί,να μην αφήνει τίποτα να πηγαίνει χαμένο,να διαλέγει και να αξιοποιεί ,βαδίζοντας σ' αυτό το δύσκολο της μονοπάτι το εμπειρικό.Ατενίζει δημιουρφικά ότι και αν ξημερώσει το αύριο.Επινοεί λύσεις μπροστά στο κάθε εμπόδιο και κανείς δεν μπορεί να του αλλάξει απόψεις,αξίες,αντιλήψεις,ηθικούς κώδικες και προτεραιότητες.Δέχεται απόψεις χωρίς όμως να παρασέρνεται από το καθετί.Δέχεται αλλά δεν μεταπείθετε εύκολα ,χωρίς πρώτα να ζηγίσει τα διάφορα επιχειρήματα ,μαθηματικά και λογικά στο μυαλό του.Τον εκφράζει έντονη συνέπεια και ηθική ακεραιότητα.Εχει βάλει στη θέση του το κάθε κομμάτι στο παζλ το προσωπικό του.Αποδέχεται τη μοίρα του και ξέρει να τη βιώνει με αξιοπρέπεια.<br />Πόσοι όμως πρωταγωνιστές υπάρχουν ;Και γιατί δεν υπάρχουν αρκετοί;Γιατί ο άνθρωπος γίνεται "ανθρωπάκος" όπως στο ομόνυμο έργο του Βίλχελμ Ράιχ;Γιατί ο άνθρωπος γίνεται έρμαιο παρορμήσεων και γεγονότων χωρίς να γνωρίζει την έμφυτη ικανότητα του ,να κυριαρχεί της ζωής του;<br />Κανείς δεν είναι κάνενος.Ο καθένας ανήκει στον εαυτό του.Μόνο όταν το συνειγητοποιήσει τούτο ο άνθρωπος ,μπορεί να συμμετέχει πετυχημένα σαν μέρος του όλου.Μόνο τότε ο άνθρωπος μπορεί να γίνει μέλος του μωσαικού της ζωής ,αφού έχει βάλει σε αρμονία το δικό του το ατομικό μωσαικό που απηχεί στην έκφραση "ατομική προσωπικότητα".Μόνο τότε θα μπορεί να βγεί νικητής της εμπειρίας,δάσκαλος της ελευθερίας της γνώμης,άνθρωπος της ζωής,κύριος του εαυτού του,κομμάτι του "εμείς" ,γιατί θα έχει γνωρίσει το "εγώ"!Μόνο τότε θα μπορεί να συνεισφέρει και να προσφέρει στη ζωή,στον πλησίον του,αφού θα έχει κατανοήσει και αξιολογήσει το "Εγώ" του,καθιστώντας το υπεύθυνο και σωστά κυρίαρχο των πράξεων ,αξιώσεων και προσδοκίων του!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-3992497541154013203?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-28094573538418747382010-02-24T14:59:00.000-08:002010-03-10T05:23:03.620-08:00Γύρισα σελίδα..<br /><br /><br />οσο δύσκολο και να ήταν!<br /><br /><br />Ο πόνος,το θα και το διότι,<br /><br /><br />που φευγαλεα ταλάνιζαν τη ψυχή μου,<br /><br /><br />την έστελναν αδιακόπα στου άδη τις παρυφές<br /><br /><br />της σκόρπιζαν ανελέητα τις στάχτες<br /><br /><br />χωρίς λύπηση καμιά,<br /><br /><br />της χαμογελούσαν πότε-πότε με γλύκα,<br /><br /><br />της έλεγαν παραμυθάκια ,<br /><br /><br />λες και ήτανε μωρό παιδί....<br /><br /><br />Και άκουγε τις έρυνηες<br /><br /><br />σαν ένας κουρασμένος Οδυσσέας<br /><br /><br />που έλπιζε να σωθεί<br /><br /><br />απο του νού του την παράνοια...!<br /><br /><br />Και μια μέρα ,παρέα με του άδη το βαρκάρη,<br /><br /><br />ξύπνησα...!<br /><br /><br />Και με φωνή χωρίς αισθήματα...<br /><br /><br />με μάτια χωρίς ούτε ένα δάκρυ...<br /><br /><br />πετάχτηκα αλλόφρων από της βάρκας<br /><br /><br />το καβούκι το μισερό...<br /><br /><br />Και φεύγοντας,είπα το δικό μου<br /><br /><br />άηχο σκοπό..<br /><br /><br />Δε θέλω έτσι να ζω!<br /><br /><br />Αλλαξα σελίδα..άλλαξα σκοπό!..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-2809457353841874738?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-49740878963600543762010-02-21T09:36:00.000-08:002010-04-06T12:31:18.187-07:00Ονειρα....<br />στο πατάρι της καρδιάς κρυμμένα,<br />περιμένουν με αγωνία το χάδι μιάς καρδιάς<br />να τα κάνει πραγματικότητα...<br />Ουτοπία..<br />σημάδι του ανεκπλήρωτου,<br />πίκρα ενός χαμόγελου μισού.<br />Χαμόγελο,<br />η καρδιά χαμογελά πικρά,<br />σε ενα στίγμα αγάπης,<br />που χάθηκε,πρίν την αυγή...<br />Ψίθυρος....<br />Γιά όλα υπάρχει λόγος...<br />υπάρχει το γραφτό..!<br />Και το όνειρο χάθηκε,<br />δεν υπήρξε ποτέ!<br />Ονειρα θολά,στης καρδιάς<br />το άγριο μουρμουρητό.!<br />Ονειρα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4974087896360054376?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-15442432720410625202010-02-19T14:17:00.000-08:002010-02-20T17:34:54.067-08:00<div align="left"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_PwtAqkjbKXQ/S4CNVRlU4wI/AAAAAAAAAA8/zyravnsIKJ8/s1600-h/P9280045.JPG"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; FLOAT: right; HEIGHT: 320px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440503746500289282" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_PwtAqkjbKXQ/S4CNVRlU4wI/AAAAAAAAAA8/zyravnsIKJ8/s320/P9280045.JPG" /></a><br /></div>Καθισμένη στην ακροθαλασσιά ,<br />ρεμβάζω τα άστρα τα λαμπρά<br />και η θύμηση πάει στη γλυκειά φωνή να λέει<br />..πάντοτε θά'μαστε μαζί...<br />Υπόσχεση ήτανε ή συμβόλαιο δύο ψυχών ,<br />πού η μοίρα άξαφνα έφερε στό ίδιο το πλατό<br />Γραμμένο ήτανε ή ριζίκο....;<br />Λόγια του σήμερα ή του αύριο θυμητικό;<br />Η σκέψη θολή ,χάνεται στης θάλασσας τον αφρό<br />και βίαια σπάζω τη σφράγιδα με οδυρμό.<br />Από τα δάκτυλα στάζει της υπόσχεσης το φυλακτό'<br />Το συμβόλαιο τούτο το αναιρώ!<br />Της μοίρας δεν ήταν γραφτό..είναι συμβόλαιο νεκρό!<br />Ενα έντονο ,άπονο κενό..!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-1544243272041062520?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-71520195675221126092010-01-18T15:39:00.000-08:002010-01-18T15:41:01.078-08:00<p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;">&#8195;<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:times new roman;"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Χαμόκλαδα και σκόρπιες σκέψεις<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Σε ένα χώρο παράξενο<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Καθόμουν σκυθρωπή, λυπημένη<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Μη κλαις, άκουσα</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">μια φωνή να λέει<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Τρόμαξα! Το μυαλό μου! Τι μου συνέβαινε;<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Μη φοβάσαι, μου είπε απαλά<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Εσύ μιλάς! Σ’εσένα!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Νιώσε την αγάπη μέσα σου!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Κατάλαβε επιτέλους, ότι δεν είσαι μόνη!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Έχεις εσένα!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Η πιο σημαντική σου εμπειρία στη ζωή είναι να βρεις εσένα!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Ανακάθισα<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Ο άγγελός μου είμαι εγώ!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Το σώμα μυρμήγκιασε από ξαφνική οδύνη<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Την οδύνη της</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">ένωσης. Το πνεύμα στην απόλυτη του διάσταση<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Το εγώ, με καθαγιασμό στο εμείς!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Εγώ και ο άγγελος μου. Το ίδιο και το αυτό!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Χρόνια πάλευα για να βρω τις απαντήσεις.<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Όλες μέσα μου ήταν, εγώ δεν άκουγα<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Έβαλα τα χέρια μου, να αγκαλιάσω εμένα,<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">τη νέα μου συνειδητότητα<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Χαμογέλασα στο τραγούδι της καρδιάς μου,<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">κι έκλαψα από τη χαρά μου!<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-bidi-font-family: Georgia">©</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL">Έλενα Παμπόρη<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-7152019567522112609?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-85082425402739224912010-01-05T08:10:00.000-08:002010-01-05T08:23:40.014-08:00<p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Το μυαλό γυρίζει σε αναμνήσεις παλιές,<br />η καρδία μουρμουρίζει θύμησες γλυκές,<br />το σώμα θυμάται άγγιγμα γλυκό,<br />και η ψυχή λέει όχι νοερό<br /></span><span style="COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br />Ήταν για μένα όνειρο μοναδικό!<br />Της αγάπης μήνυμα, γλυκό!<br /></span><span style="COLOR: silver"> </span></span></span><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<br />Και τότε…<br />η εικόνα θαμπή, το μέλλον ζοφερό<br />Έφυγα<br />για να μην πονώ! <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Της απουσίας τον ανελέητο σκοπό!<br /></span><span style="COLOR: silver"> </span></span></span><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;">&#8195;<br />Μακριά μου είναι, όσο και αν προσπαθώ<br />Ζωή δική του, δεν έχω ρόλο εγώ<br />Μαζί δεν έχουμε ούτε ένα σκοπό<br />Τραγούδι και αν είναι – είναι μουντό..!<br /></span></span></span><span style="COLOR: silver"><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"> </span></span><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<br />Φεύγω, έτσι είναι το σωστό<br />Αντίο αγάπη μου,<br />εγώ θα σ αγαπώ!<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-bidi-font-family: Georgia">©</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL">Έλενα Παμπόρη<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-8508242540273922491?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-24343948324044854142009-12-31T00:36:00.000-08:002009-12-31T01:01:13.821-08:00<p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" >Σημάδια νωπά. Αναμνήσεις θολές<br />Ο πόνος σε κυριαρχεί<br />Η κατάρα μιας ψυχής, ταλαιπωρημένης<br />Το δόσιμο μιας καρδιάς που ονειρεύτηκε<br />Πίστεψε, και προσγειώθηκε ανώμαλα<br />Το δάκρυ θολοί υδρατμοί που σιγοψιθυρίζουν<br />Δεν λένε γιατί<br />Γιατί όχι άλλωστε<br />Η αγάπη δεν δανείζεται<br />Ούτε φοριέται σαν πουκάμισο δανεικό<br />Όλα είναι δανεικά στη ζωή, λέει κάποιος<br />Λάθος!<br />Τίποτα δεν είναι δανεικό, ούτε καν οι στιγμές<br />Η όλα η τίποτα,<span style="mso-spacerun: yes"> </span>λέει κάποιος άλλος<br />Τίποτα! Το κενό είναι πιο γεμάτο, παρά το όλα για λίγο<br />Και η καρδιά που φωνάζει?<br />Θα της περάσει, σιγά σιγά<br />Ξέρει να χάνει, να μαζεύει τα κομμάτια της<br />Να λέει αύριο θα είναι καινούργια μέρα<br />Ψέματα, αλλά θέλει να τα πιστέψει!<br />Πρέπει να τα πιστέψει!<br />Αν θέλει να υπάρχει<br />Δεν την νοιάζει να ζει, όχι με ουτοπίες<br />Αλλά τη φτάνει να υπάρχει..<br />Χαμογελά...<br />Έτσι ήταν γραμμένο</span><span style="color:silver;">,</span></span></span><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" ><span style="font-family:times new roman;font-size:130%;"> </span><span lang="EL" style="font-family:times new roman;font-size:130%;">έτσι έπρεπε να γίνει...<br />Ένα αντίο</span></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span lang="EL" style="color:silver;"> </span><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" >στεγνό και κρύο!</span><span style="color:silver;"> </span><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:times new roman;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia;color:silver;" >©</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELcolor:silver;" lang="EL" >Έλενα Παμπόρη<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELcolor:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELcolor:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-2434394832404485414?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-43887144940095136052009-12-02T15:12:00.000-08:002009-12-02T15:14:39.725-08:00<p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;">&#8195;<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;">Μιας νύχτας τραγούδι –<span style="mso-spacerun: yes"> </span><o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:georgia;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">εκείνο <span style="mso-spacerun: yes"> </span>της ψυχής που μιλά<br />στου σώματος το παραμιλητό<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br />Ήρθες στης καρδιάς μου το ρυθμό –<br />εσύ, εσύ που για χρόνια τραγούδι ήσουν κρυφό<br />Εσύ – που όραμα ήσουν,<br />στου νου μου την παράνοια,<br />στης ψυχής μου</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">την ελπίδα!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br />Σε περίμενα, στο διάβα των ονείρων,<br />πώς να το πω<br />χωρίς να γίνω της μοίρας φρικιό<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;">&#8195;<br />Αγάπη – ήρθες, <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;">ταξίδι της καρδιάς μου μοναδικό!<br />&#8195;<br />Τώρα μπορώ να το <span style="mso-spacerun: yes"> </span>πω – <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;">Όραμά μου εσύ – αληθινό,<br />το μήνυμα άκου : σ’αγαπώ! <span style="mso-spacerun: yes"> </span><o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:georgia;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-bidi-font-family: Georgia">©Έλενα Παμπόρη</span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-bidi-font-family: Georgia; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:georgia;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-bidi-font-family: Georgia; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4388714494009513605?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-41695326033817651442009-11-21T13:30:00.000-08:002009-11-21T13:36:39.184-08:00<span style="mso-ansi-language: EL;font-size:14;color:black;" lang="EL" ><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="color:#c0c0c0;"><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" >Πόσο σ’αρέσει εαυτέ μου<br />να μιλάς μ’εσένα</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" >· <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <br />να λες ό,τι νιώθεις,<br />ό,τι από τους άλλους κρύβεις,<br />να μιλάς, να μιλάς – μέσα σου, ψάχνοντας,<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;">να βγάζεις τις μάσκες, <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;">να είσαι ελεύθερος, <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;">να δίνεις χαστούκια σ’εσένα, <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-size:130%;"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" > <br />να φιλάς μάτια κλαμένα,<br />όπου έβλαψες – συγγνώμη να ζητάς,<br />όπου μεγαλούργησες</span><span style="color:silver;"> </span></span><span style="mso-ansi-language: EL;font-size:130%;color:silver;" lang="EL" >– γαλήνη ως ικανοποίηση να έχεις,<br /></span><span style="color:silver;"></span><span style="mso-ansi-language: EL;font-size:130%;color:silver;" lang="EL" > <br />να λες σ’αγαπώ – ψυχή μου,<br />να νιώθεις έντονο το κύμα της λατρείας,<br />να χαμογελάς στη θέρμη της καρδιάς<br />και να ξέρεις ότι θα κρατήσει αιώνια μ’εσένα<br /></span><span style="color:silver;"></span><span style="mso-ansi-language: EL;font-size:130%;color:silver;" lang="EL" > <br />να λες θα βρεθούμε το χάραμα, ξανά –<br />στης κάθε μέρας το τελείωμα<br />Για δίκη με τιμωρία έντονη,<br />μ’εσένα εαυτέ μου κριτή και δικαστή!<br /></span><span style="color:silver;"></span><span style="font-size:130%;"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" > <br />Το λατρεύεις ψυχή μου το ψιθύρισμα<br />του εγώ σ'εσένα</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" >·</span></span><span style="mso-ansi-language: EL;font-size:130%;color:silver;" lang="EL" ><br />το ξέρεις ότι θα μιλήσει μαζί σου ξανά,<br />για τούτο ,πρέπει να είσαι καλά</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><o:p></o:p></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <br />Ψυχή καθαρή, εαυτέ μου,<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;">δίχως πώς και γιατί! <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-size:130%;color:silver;" lang="EL" > </span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><o:p></o:p></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Georgia;color:silver;">©</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" >Έλενα Παμπόρη<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-4169532603381765144?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-57005380962504399242009-11-18T13:50:00.000-08:002009-11-18T13:54:25.338-08:00<span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: black; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="color:#c0c0c0;"><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Όνειρα...<br /></span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> Στο πατάρι της καρδιάς κρυμμένα,<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> σαν σταλαγμίτες γεμάτοι χρώμα,<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">περιμένουν το χάδι μιας καρδιάς<br /></span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> να τα αφυπνίσει<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Ουτοπία...<br /></span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> Το φευγαλέο χαμόγελο<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">Η πίκρα του ανεκπλήρωτου<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Χαμόγελο...<br /></span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> Η καρδιά χαμογελά<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> Η ελπίδα που χάθηκε<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> σε ένα χαμόγελο αγάπης,<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> σε ένα όνειρο απατηλό,<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> σε μια στιγμή ελπίδας<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL">&#8195;<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Για όλα υπάρχει ο λόγος<br /></span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> για όλα υπάρχει το γραφτό...<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">και κάπου κάποιος ψιθυρίζει<br /></span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο!<br /></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span></span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"> </span><span lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Απλά σου χαμογέλασε για λίγο<br /></span></span></span><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"> </span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"> η εικόνα της αγάπης</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver"><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:georgia;"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-bidi-font-family: Georgia">©</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL">Έλενα Παμπόρη<o:p></o:p></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-size:130%;">&#8195;<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL; mso-bidi-font-family: Georgia" lang="EL"><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">&#8195;</span></span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; COLOR: silver; mso-ansi-language: EL" lang="EL"><o:p></o:p></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-5700538096250439924?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5385749590953241409.post-6563976768080179742009-11-15T07:12:00.000-08:002009-11-15T07:38:16.651-08:00<p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Γυναίκα είσαι, όχι του μύθου θεά<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Τον πόνο τον νιώθεις<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Τα χείλη σου είναι πάντα ζεστά<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Το σώμα σαν χέλι σαλεύεις<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Γυναίκα μιας νύχτας,<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">γι’αυτό μονάχα σε ζητώ<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Τι να προσφέρεις σ’εμένα μοναδικό;<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Γυναίκα χωρίς όνομα στης νύχτας τη σιωπή<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">σ’εσένα ζητώ γλυκιά – της σάρκας πρόσκαιρη ηδονή <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Το βράδυ σε θέλω – τη μέρα αδιαφορώ<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Φωτιές δεν μ’ανάβεις – δεν σε ποθώ,<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">στης μέρας το χάδι δεν σ’αναζητώ<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Τα λόγια μου νότες είναι, του πόθου μιας στιγμής<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Γυναίκα της νύχτας <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">μη ρωτάς τι ζητώ,<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">δεν σε γνωρίζω – δεν σ’αγαπώ<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Γυναίκα της νύχτας<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">το κορμί σου αναζητώ – όποτε σε ονειρευτώ,<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">αισθήματα κι αν έχεις κράτησέ τα – κρυφά <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Το κορμί σου θέλω μόνο,<span style="mso-spacerun: yes"> </span><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">μη νιώθεις – σφράγισε τα μάτια<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Δεν είσαι παρά μιας νύχτας πυρκαγιά<o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="mso-ansi-language: EL;font-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:Georgia;font-size:85%;color:silver;">©</span><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-size:85%;">Έλενα Παμπόρη</span><span style="mso-spacerun: yes"> </span><o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><p style="MARGIN: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: Georgia; mso-ansi-language: ELfont-family:Georgia;color:silver;" lang="EL" ><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;"> <o:p></o:p></span></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5385749590953241409-656397676808017974?l=elenapambori.blogspot.com' alt='' /></div>ΕΛΕΝΑ ΠΑΜΠΟΡΗhttp://www.blogger.com/profile/09202249988422081595noreply@blogger.com